ای کرمت نظم داده کار جهانرا
والی اقلیم جسم ساخته جانرا
داده شتاب و درنگ از ره حکمت
قدرت تو هیأت زمین و زمانرا
کرده گهر پاش و درفشان بطبیعت
از کرم ابر بهار و باد خزانرا
بهر شکار خرد ز غمزه و ابرو
داده بهر ماهروی تیر و کمانرا
در چمن گلشن وجود خلایق
کرده بسی جویبار آب روانرا
هر چه ازین پیش بود و باشد ازین پس
علم تو دانسته آشکار و نهانرا
می نرسد پا بر آستان جلالت
وقت سیاحت خیال و وهم و گمانرا
لطف تو معنی نهفته در دل آگاه
حکمت تو در زبان نهاده بیانرا
قدرت تو داده ترجمانی فکرت
ز اول فطرت سخن سرای زبانرا
مهر تو در سنگریزه های بدخشی
تعبیه کرده است داروی خفقانرا
از پی نظم امور عالم هستی
قوت اعطا و منع داده بنانرا
شهپر مرغان که از قبیل جماد است
صنع تو کرده است آلت طیرانرا
لطف تو کانرا نهایتی نه پدیدست
نظم معاش و معاد خلق جهانرا
از همه عالم گزیده بهر رسالت
راهبر ساکنان کون و مکانرا
شمع نبوت چراغ دوده آدم
احمد مرسل مثلث قمرانرا
ابن یمین است روز حشر و رکابش
تا که بتابد سوی بهشت عنانرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده در ستایش خداوند و سپس نعت پیامبر است. شاعر نشانههای قدرت و حکمت و لطف خدا را در آفرینش برمیشمارد: سامان جهان، فرمانروایی جان بر تن، ابر و باد، زیبایی رخسارها، سخن و زبان، خاصیت لعل و پرواز پرندگان. سپس سخن به برگزیدن پیامبر برای راهنمایی آفریدگان میرسد و در پایان ابن یمین امید دارد که روز رستاخیز با گرفتن رکاب پیامبر به بهشت راه یابد.
هوش مصنوعی: ای خدایی که بخشش و کرم تو کار جهان را سامان داده و جان را فرمانروای سرزمین تن قرار داده است.
هوش مصنوعی: قدرت تو از روی حکمت به زمین آرامش و درنگ داده و به زمان شتاب و گذر؛ زمین ایستاده است و زمان روان.
هوش مصنوعی: از سر کرم، ابر بهاری را به طبع گوهرافشان کردهای، چون قطرههای باران را میبارد، و باد پاییزی را زرافشان، چون برگهای زرد را میریزد.
هوش مصنوعی: به هر زیبارویی، برای شکار کردن خرد مردم، از غمزه تیر و از ابرو کمان دادهای.
هوش مصنوعی: در باغ هستی آفریدگان، جویبارهای فراوانی از آب روان پدید آوردهای.
هوش مصنوعی: دانش تو هرچه را پیش از این بوده و پس از این خواهد بود، چه آشکار و چه پنهان، میداند.
هوش مصنوعی: خیال و وهم و گمان هرچه هم سیر کنند، پایشان به آستانهٔ شکوه تو نمیرسد؛ یعنی خدا در اندیشه نمیگنجد.
هوش مصنوعی: لطف تو معنا را در دل آگاه پنهان نهاده و حکمت تو توان بیان کردن را در زبان گذاشته است.
هوش مصنوعی: قدرت تو از آغاز آفرینش، به زبانِ سخنگو کار ترجمانی و بیانِ اندیشه را سپرده است.
هوش مصنوعی: مهربانی تو در سنگریزههای بدخشان، یعنی لعل، داروی تپش و اضطراب دل را نهاده است، چنانکه قدما این سنگ را درمان خفقان میدانستند.
هوش مصنوعی: برای سامان دادن کارهای جهان هستی، به سرانگشتان آدمی توانِ بخشیدن و بازداشتن دادهای.
هوش مصنوعی: پرهای پرندگان را که خود از جنس جمادند و جان ندارند، صنع تو ابزار پرواز ساخته است.
هوش مصنوعی: لطف بیپایان تو، برای سامان دادن به زندگی دنیا و کار آخرت مردم جهان (دنبالهٔ سخن در بیت بعد است)،
هوش مصنوعی: از میان همهٔ جهان، راهنمای ساکنان هستی را برای پیامبری برگزیده است.
هوش مصنوعی: آن برگزیده شمع پیامبری و چراغ خاندان آدم است، یعنی احمد مرسل، که در روشنی سومین روشنایی کنار خورشید و ماه است.
هوش مصنوعی: ابن یمین روز رستاخیز رکاب پیامبر را گرفته است تا او عنان را به سوی بهشت بگرداند و شاعر را نیز همراه خود ببرد؛ یعنی شاعر به شفاعت او امید دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گرگ یکایک توان گرفت، شبان را
صبر همیباید این فلان و فلان را
هر که همیخواهد از نخست جهان را
دل بنهد کارهای صعب و گران را
غزو گوارنده باد شاه جهان را
ناصر دین راعی زمین و زمان را
آنکه چو او تا قران و حکم قران است
هیچ مدبر نبوده هیچ قران را
دولت او رایتی فراخت که خورشید
[...]
عید بیفروخت چهرهٔ باغ جهان را
آب ز جوی بهار داد خزان را
گوجرس ناقد از جلاجل دف ساز
آنکه روان ساخت محمل رمضان را
قفل زبان مطرب ار گشاید وقت است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.