گنجور

غزل شمارهٔ ۱۷

 
ابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی » غزلیات
 

چو فیض ابر به نم لاله را کلاه بشست

بنفشه تازه شد و طرّه دوتاه بشست

کف سحاب چو سقّا گلاب زن برداشت

ز خاک غالیه گون چهره گیاه بشست

بیا بیا که گر از عشق توبه می کردم

به بوی زلف تو دل دست ازین گناه بشست

اگر به غیر تو چشم نظر سیه کردم

بیا که خاک درت چشم عذرخواه بشست

بر آستان تو چندان گریست ابن حسام

که آب دیدهٔ او نامه سیاه بشست

 


🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: منابع ابن‌حسام | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

وسعت الله کاظمیان دهکردی نوشته:

در غزل شماره ی ۱۷ ابن حسام خوسفی که به سبک عراقی می رسد دو نکته را در یافتم و در بیت دوم مصرع نخست، کلاب ، باد گلاب باشد که ناش از تطور زبان در گذر زمان است که گاف فارس به کاف تازی ، تعرب شده است. ترکیب ” گلاب زن” ترکب تازه ای ست که ابن حسام ، ساخته است.
در بت سوم ، مصرع دوم ” ازین« غلط است زیرا وزن ، مختل می شو و درست آن،بن” است به معنی ریشه و ته هر چیز است..

👆☹

روح‌الله نوشته:

سلام. با احترام. به نظر می‌رسد چنانچه مصرع دوم از بیت سوم به این صورت خوانده شود وزن صحیح است: به بوی زلف تو دل دس- تَزین گناهُ بشست. ت دست با فتحه به زین متصل می‌شود

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.