گنجور

 
ابن حسام خوسفی
 

چو فیض ابر به نم لاله را کلاه بشست

بنفشه تازه شد و طرّه دوتاه بشست

کف سحاب چو سقّا گلاب زن برداشت

ز خاک غالیه گون چهره گیاه بشست

بیا بیا که گر از عشق توبه می کردم

به بوی زلف تو دل دست ازین گناه بشست

اگر به غیر تو چشم نظر سیه کردم

بیا که خاک درت چشم عذرخواه بشست

بر آستان تو چندان گریست ابن حسام

که آب دیدهٔ او نامه سیاه بشست

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

وسعت الله کاظمیان دهکردی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، سه شنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۰:۳۱ نوشته:

در غزل شماره ی 17 ابن حسام خوسفی که به سبک عراقی می رسد دو نکته را در یافتم و در بیت دوم مصرع نخست، کلاب ، باد گلاب باشد که ناش از تطور زبان در گذر زمان است که گاف فارس به کاف تازی ، تعرب شده است. ترکیب " گلاب زن" ترکب تازه ای ست که ابن حسام ، ساخته است.
در بت سوم ، مصرع دوم " ازین« غلط است زیرا وزن ، مختل می شو و درست آن،بن" است به معنی ریشه و ته هر چیز است..

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
روح‌الله در ‫۲ سال و ۱ ماه قبل، دو شنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۳۷ نوشته:

سلام. با احترام. به نظر می‌رسد چنانچه مصرع دوم از بیت سوم به این صورت خوانده شود وزن صحیح است: به بوی زلف تو دل دس- تَزین گناهُ بشست. ت دست با فتحه به زین متصل می‌شود

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.