ما نیاریم که وصف تو کماهی بکنیم
شکر الطاف تو ای لطف الهی بکنیم
عذر خواهی قدوم تو گر امکان باشد
به دعای سحر و ورد پگاهی بکنیم
خواهش ار جان عزیزست بفرمای که ما
به دل و دیده و جان آنچه تو خواهی بکنیم
دوش خوش گفت مرا سابقه ی روز ازل
کای بسا لطف که ما نامتناهی بکنیم
نامه ی ابن حسام از چه سیه شد به گناه
ما به آب کرمش محو سیاهی بکنیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر ابتدا به قدرت و رحمت الهی اشاره میکند و بر این باور است که نمیتواند تمام زیباییها و صفات خداوند را وصف کند، بلکه تنها شکرگزار بندگی خواهد بود. او از خداوند درخواست میکند تا در صورت امکان عذرگزاری کند و خواستههایش را بپذیرد. شاعر با تواضع میگوید اگر جانش در خطر باشد، حاضر است هر آنچه خداوند بخواهد انجام دهد. در ادامه، شاعر به لطفهای بیپایان خداوند اشاره میکند و به این نکته میپردازد که حتی اگر در خطا باشند، توسط رحمت الهی پاک خواهند شد. در نهایت، او از پیامدی که بر اثر خطاهای خود بر او رفته، میگوید و خواهان پاکی از گناهانش است.
هوش مصنوعی: ما نمیتوانیم به طور کامل تو را توصیف کنیم، اما به خاطر نعمتها و لطفهای تو، شکرگزاری و قدردانی میکنیم.
هوش مصنوعی: اگر امکانش باشد، ما در سحر به دعا و ذکر صبحگاهی از تو خواسته عذرخواهی میکنیم.
هوش مصنوعی: اگر خواستهای از ما داری و جان عزیز ماست، بفرما که ما با دل و دیده و جان، هرچه تو بخواهی انجام خواهیم داد.
هوش مصنوعی: دیشب گفتگوهایی شیرین دربارهی گذشتهی بیپایان داشتم و یادآور شدم که چقدر زیبایی و لطف در عالم وجود دارد که فراتر از اندازه و شمارش است.
هوش مصنوعی: نامهی ابن حسام به خاطر گناهان ما به تاریکی و سیاهی افتاد. بیایید با آب کرمش این سیاهی را از بین ببریم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.