|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و غمانگیزی است. شاعر از اشک به عنوان وسیلهای برای جستجوی آبرو و احساسات خود استفاده میکند. او در انتظار دیدار معشوقی است که در خاک کوی او قرار دارد و به دنبال شستوشو و پاککردن دل خود با اشک است. همچنین، او آرزو دارد که بر روی خاکی که متعلق به معشوقش است، بگذرد و خواستار توجه و محبت از سوی او برای خود است. در کل، شعر بیانگر longing و عشق عمیق شاعر به معشوقش است.
هوش مصنوعی: صورتم زرد شده، از آن رو که میخواهم با اشکهایم آبرو و اعتبارم را حفظ کنم.
هوش مصنوعی: من از آن مرد میخواهم که بر آن خاک کوی، جایی که هست، من را با اشک شستشو دهد.
هوش مصنوعی: وقتی که بر مزار خودت میگذری، یکی از آرزوهایم را با اشک بیان کن.
هوش مصنوعی: عبیری بر من گذر کرد و مویش را مانند موی گلابی بر من افشانید و اشکی بر چهرهام ریخت.
هوش مصنوعی: من تصمیم دارم در مسیر عشق و معنویت، از خودم دور نشوم و اجازه ندهیم که غبار مشکلات و غمها بر چهرهام بنشیند، تا بلکه با اشکهایم، به آن زمین و خاک عشق خدمت کنم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.