ای به بر کرده بی وفایی را
منقطع کرده آشنایی را
بر ما امشبی قناعت کن
بنما خلق انبیایی را
ای رخت بستده ز ماه و ز مهر
خوبی و لطف و روشنایی را
زود در گردنم فگن دلقی
برکش این رومی و بهایی را
چنگی و بربطی به گاه نشاط
جمله یاری دهند نایی را
با چنان روی و با چنان زلفین
منهزم کردهای ختایی را
آتشی نزد ماست خیز و بیار
آبی و خاکی و هوایی را
بار ندهند نزد ما به صبوح
هیچ بیگانهٔ مرایی را
چون بود یار زشت پر معنی
چکنم جور هر کجایی را
چو شدی مست جای خواب بساز
وز میان بانگ زن سنایی را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به معشوق خود که به او بیوفایی کرده است، خطاب میکند و میخواهد که حداقل در این شب، قناعت کند و برکتی از زیباییهای انبیا به او ببخشد. او به زیباییهای معشوق میپردازد و از او میخواهد که در اوج شادی و نشاط، فضای آرامش بخشی را فراهم کند. همچنین به آتش عشق و عناصر طبیعی اشاره میکند و از او میخواهد که در این زمان تنها بودن را نسبت به بیگانگان نپذیرد. در نهایت، شاعر از حال و هوای خود میگوید و به این پرسش میپردازد که وقتی یار زشت و پرمعنی باشد، چه کند.
هوش مصنوعی: ای کسی که بیوفایی را در آغوشکشیدهای و دوستی را از من بریدهای.
هوش مصنوعی: امشب بر ما قناعت کن و مانند انبیای الهی، صفات نیک و شایسته خود را به نمایش بگذار.
هوش مصنوعی: ای زیبایی و نیکی تو، که از ماه و خورشید هم آراستهتر هستی و روشنیات دلنشینتر از آنهاست.
هوش مصنوعی: به زودی دلقی (لباسی تزیینی) بر گردن من بیفکن که آن رومی و بهایی (نسبت به زیور و زیبایی) است.
هوش مصنوعی: در هنگام شادی، سازهایی همچون چنگ و بربط همه به یاری میآیند و حال را سرشار از نشاط میکنند.
هوش مصنوعی: با آن چهره و آن موی افشان، ختایی (که نماد زیبایی است) را شکست دادهای و اسیر کردهای.
هوش مصنوعی: در دل ما آتش عشقی شعلهور است، پس بیا و آب و خاک و هوای عشق را بیاور تا این آتش را خاموش کند.
هوش مصنوعی: در میخانهٔ ما هیچ بیگانهای را به خوشحالی و سرمستی (صبوی) نزدیک نکنند و اجازه ندهند.
هوش مصنوعی: اگر یاری زشت و پر از معانی داشته باشم، چه کنم با هر مصیبتی که از هر جا بر من بیفتد؟
هوش مصنوعی: زمانی که مست شدم، مکانی برای خواب ایجاد کن و صدای سنایی را که میخواند، از میان بردار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چه کنی بهر بینوایی را
شادی و زیرک و بهایی را
ای به دل کرده آشنایی را
برگزیده ز ما جدایی را
خوی تیز ازبرای آن نبود
که ببرند آشنایی را
در فراقت چو مرغ محبوسم
[...]
نه از آن دیر بخشد ایزد کام
که دهد جلوه کبریایی را
زان توقف کند که دریابی
ذوق در یوزه گدایی را
او که نشناخت آشنایی را
چون بیاموخت بیوفایی را
جان من ناخنی به دل میزن
تو چه دانی گرهگشایی را
میکند از غرور حسن امروز
[...]
تو سنا دادهای سنایی را
تا بدیدم رهِ رهایی را
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.