به پیری مجوچون جوانی نشاط
شب آمد دکان بند وبرچین بساط
هوی وهوس را کن از سر به در
دیگر نامی از عیش وعشرت مبر
برون کن ز دل هر چه هست آرزو
دگر آب رفته نیاید بهجو
به باغ وگلستان تو را راه نیست
رفیقی تو راجز غم وآه نیست
به کنجی نشین و غم از کرده خور
که پیمانه عمر گردیده پر
به جز شمع همدم نداری به شب
بتی ناید اندر برت غیر تب
مرو در پی دولت و مال خود
بپرداز یکدم به احوال خود
تو را دیگر از زندگی بهره نیست
دگر جد وجهد تو از بهر چیست
بهناچار باید روی در سفر
به همراه خودتوشه ای هم ببر
رهی پرخطر هست ومنزل دراز
نیامد کس از این سفر هیچ باز
خوشا آنکه اندر جوانی بمرد
غم وحسرت از زندگانی نخورد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به نکات حکمت‌آمیزی درباره پیری و گذر زمان اشاره دارد. او به انسان هشدار می‌دهد که از جوانی خود بهره‌مند شود و لذتی از دنیا و هوس‌ها نجوید، زیرا عمر به سرعت در حال گذر است. با یادآوری اینکه دیگر فرصت بازگشت به دوران جوانی وجود ندارد، به افراد می‌گوید که باید دل را از آرزوها خالی کنند و در دل خود غم را بپذیرند. او به کنج‌نشینی و تأمل در زندگی اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که تنها راه فرار از غم و حسرت، استفاده درست از جوانی و آرامش در زندگی است. شاعر در نهایت، آگاهی از سرنوشت سفر بی‌برگشت زندگی را یادآور می‌شود و بر اهمیت زندگی در زمان جوانی تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: در دوران پیری، همچنان نباید مانند جوانی شادابی و نشاط را جستجو کرد. شب فرا رسیده و باید زندگی را جمع و جور کرد و بساط را جمع کرد.
هوش مصنوعی: به خودت بیا و از خیال و آرزوهای بیهوده دست بردار، دیگر به هیچ‌وجه به لذت‌ها و خوش‌گذرانی‌ها فکر نکن.
هوش مصنوعی: هر چه آرزو و خواسته‌ای در دل داری، آن را کنار بگذار. چون دیگر چیزی که رفته، بازنمی‌گردد و نمی‌توان امیدی به آن داشت.
هوش مصنوعی: تو به باغ و گلستان راهی نداری، زیرا رفیق تو چیزی جز غم و اندوه نیست.
هوش مصنوعی: در گوشه‌ای بنشین و از کارهای گذشته خود ناراحت نباش، زیرا زمان عمرت به پایان رسیده و پر شده است.
هوش مصنوعی: به جز شمع، که روشنایی را برایت به ارمغان می‌آورد، در شب هیچ همراهی نداری و غیر از آتش عشق، هیچ چیز دیگری به سراغت نمی‌آید.
هوش مصنوعی: به دنبال پول و ثروت نروم، بهتر است که یک لحظه به وضعیت و حال خودم توجه کنم.
هوش مصنوعی: تو دیگر از زندگی بهره‌ای نداری، پس تلاش و کوشش تو برای چه چیزی است؟
هوش مصنوعی: اجباراً هنگام سفر باید مقداری توشه و خوراکی هم با خود ببری.
هوش مصنوعی: راه پرخطر است و سفر طولانی، هیچ‌کس از این سفر برنگشته است.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در جوانی بمیرد و هیچ غم و حسرتی از زندگی را تجربه نکند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.