دین ودل برده ازکفم صنمی
که به بزمش رهم نداده دمی
گفتمش هیچ نیست در تو وفا
گشت خندان وگفت هست کمی
گفتم از دوریت هلاکم گفت
از هلاک توباشدم چه غمی
گفتم از رهروان عشق توام
گفت چه باشدت به هر قدمی
گفتم او را ستم مکن گفتا
نیست عاشق که ترسد از ستمی
شکوه ها گفتم از قضا وقدر
گفت کم گو سخن ز بیش وکمی
نه عجب گر شوم بلند اقبال
التفاتش اگر کندکرمی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از معشوقی مینالد که دل و دین او را به تسخیر درآورده است، در حالی که به بزم او راهی نیافته. او از بیوفایی معشوق شکایت میکند و معشوق با خنده به او میگوید که کمی وفا دارد. شاعر از عذاب دوری و هلاکش به خاطر معشوق صحبت میکند، اما معشوق نشان میدهد که از این مساله از خود نگرانی ندارد. همچنین، شاعر به عنوان یکی از رهروان عشق از ستمی که بر او میرود شکایت میکند، در حالی که معشوق تأکید میکند که عاشق هرگز از ستم نگران نشده و نباید از تقدیر و قضا گلایه کند. در پایان، شاعر از احتمال توجه و کرم معشوق به خود به عنوان نشانهای از خوشبختی و اقبال بلند سخن میگوید.
هوش مصنوعی: عشق و ایمانم را از من گرفته، آن یار زیبایی که حتی یک لحظه هم به محفلش راه نداده است.
هوش مصنوعی: به او گفتم که در تو هیچ وفایی نیست، او با لبخند پاسخ داد که کمی وفا دارم.
هوش مصنوعی: گفتم به خاطر دوریات دارم میمیرم، او جواب داد که برای هلاکت تو شدم، پس چه چیزی برایم اهمیت دارد؟
هوش مصنوعی: گفتم من در مسیر عشق تو هستم، او پاسخ داد که در هر قدمی چه تحولی برایت رخ خواهد داد؟
هوش مصنوعی: به او گفتم که به کسی ظلم نکن، اما او پاسخ داد که هیچ عاشقی از ظلم و ستم نمیترسد.
هوش مصنوعی: در اینجا گفته میشود که از ماجراها و مشکلات زندگی صحبت کردم، اما قضا و قدر به من گفت که از زیاد و کم صحبت نکن. به نوعی نشان میدهد که بعضی مسائل فراتر از توانایی ما در کنترل یا توضیح هستند و نباید به آنها بیشتر از حد توجه کنیم.
هوش مصنوعی: تعجبی ندارد اگر دچار خوشبختی شوم؛ چرا که اگر رو به من آورد، محبتی به من میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سالها پیش چرخ با ندمی
ناگواریده خورد جانش همی
چون ز شعبان گذشت بیست ، مباش
بشب و روز بی شراب دمی
همه جام بزرگ خواه ، که خرد
نکند وقت احتمال همی
پیری آمد جوانی از من شد
سال بیشی گرفت و مال کمی
بترین وقت مرمراست که نیست
وقت پیری بتر ز بی درمی
خواستم تا به نیشکر قلمی
سبزه رویانم از سواد زمی
گفتمت بستة زر و درمی
تا بدیدمت بندة شکمی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.