بوسه دل از لعل جان بخشت هوس داردهمی
فرصت ار یابد ببوسد تا نفس دارد همی
گرچه مستان از عسس دارند بیم جان ولی
بیم جان ازچشم مست تو عسس دارد همی
از قفس باشند مرغان درگریز اما مرا
مرغ دل در کوی تومیل قفس دارد همی
بی سبب نی خالهای دلفریبت کنج لب
هر کجا حلوا بود آنجا مگس دارد همی
از غم عشقت بلنداقبال اندر روز و شب
ناله های زار مانندجرس داردهمی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دلبستگی عمیق خود نسبت به معشوق سخن میگوید. او به بوسهای که میخواهد از لبان معشوقش بگیرد، اشاره میکند و از تمایلش برای نزدیکی به او میگوید. با وجود خطرات و موانع، هنوز عشق و حضور معشوق را بر هر چیز دیگری ترجیح میدهد. همچنین به غم و اندوه ناشی از دوری از معشوق اشاره کرده و نالههای دلش را در اینباره بیان میکند.
هوش مصنوعی: دل شوق بوسهای از لبهای سرخ و زیبای محبوبش دارد و اگر فرصتی دست دهد، میخواهد تا زمانی که زنده است آن بوسه را بچشد.
هوش مصنوعی: هرچند که نوشیدگان شراب از نگهبانان ترس دارند و نگران جان خود هستند، اما خود نگهبانان از نگاههای مست تو میترسند.
هوش مصنوعی: پرندگان در قفس ممکن است نالان باشند و از آنجا فرار کنند، اما دل من همچنان به تو وابسته است و در فضای محبت تو حبس شده است.
هوش مصنوعی: خالهای زیبا و دلربای تو بدون هیچ دلیلی در گوشه لبهای تو وجود دارند، و هر جا که شیرینی وجود داشته باشد، مگسها هم آنجا حاضرند.
هوش مصنوعی: به خاطر درد و رنج عشق تو، من در طول روز و شب مانند زنگ، نالههای خ sorrow دارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.