زلفت شب قدر است ورخت ماه مبارک
از این شب واین ماه تعالی وتبارک
درماه مبارک شب قدراست نهان لیک
پنهان به شب قدر تو شدماه مبارک
پسته شده خندان برچشم تو زبادام
خوار آمده پیش رطب لعل تو خارک
زآن گشته ای ازموی زره پوش کز ابروی
چشم تو به روی تو کشیده است بلارک
دانی ز چه اقبال من اینگونه بلنداست
چون خاک رهت گشته مرا زینت تارک



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و او را به شب قدر و ماه مبارک تشبیه میکند. معشوق با زلف و چهرهاش گویی مقام والایی دارد و زیباییاش بر دیگر زیباییها برتری یافته است. شاعر به تاثیر عمیق این زیبایی بر خود میپردازد و ابراز میکند که عشق به معشوق، او را به عالیترین حالت ممکن رسانده است. در نهایت، او به بلندای اقبال خود اشاره میکند و میگوید که عشق به این معشوق، زندگیاش را زینت بخشیده است.
هوش مصنوعی: زلف تو مانند شب قدر است و چهرهات همچون ماه مبارک. از این شب و این ماه، مقام و عظمت تو زیاد است.
هوش مصنوعی: در شب قدر که در ماه مبارک رمضان قرار دارد، رحمت و برکت بهصورت پنهانی وجود دارد. اما این حقیقت در شب قدر بهطور واضح و آشکار احساس میشود.
هوش مصنوعی: پسته به خاطر زیبایی چشمانت شاداب و سرحال شده، در حالی که بادام به خاطر تماشای میوههای خوش-colored تو، حسرت میخورد.
هوش مصنوعی: از موی زرهپوشی مانند تو، که زیباییاش به ابروی چشمان تو افزوده است، دل میبرد.
هوش مصنوعی: میدانستی که چرا برکت و سرنوشت من اینقدر بالا است؟ زیرا خاک پای تو، زینت و آرایش سر من شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.