نه مشک ختا بوی موی تو دارد
نه ماه سما حسن روی تودارد
نسیم سحر زنده ساز دلم را
از آن روکه بوئی ز موی تو دارد
ز شیرین زبانی بسی ناله چون نی
شکر هر دم از گفتگوی تو دارد
به دل هر که را آرزوئی است اما
دل من همین آرزوی تودارد
کجا ماه تابان ومهر درخشان
فروغی چوروی نکوی تو دارد
تو خورشید رو هر کجا رخ نمایی
چو حربا دلم رو به سوی تو دارد
کسی رابلند است اقبال چون من
که در روز وشب جا به کوی تو دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیباییها و جذابیتهای معشوق میپردازد و بیان میکند که هیچ چیز به اندازهٔ معشوق نمیتواند دل او را شاد کند. او ویژگیهای معشوق را با دیگر زیباییها مقایسه میکند و از عمق آرزوی خود برای دیدن او صحبت میکند. در انتها، شاعر به عشق و longing خود اشاره میکند و میگوید که همچنان به دنبال معشوق است و همواره در آرزوی رسیدن به اوست.
هوش مصنوعی: نه عطر مشک ختا به خوشبویی موی تو میرسد و نه زیبایی ماه سما به زیبایی چهرهی تو قابل مقایسه است.
هوش مصنوعی: نسیم سحر با وزیدن خود، دل مرا زنده میکند؛ چون بویی از موهای تو را در خود دارد.
هوش مصنوعی: از زبان شیرین تو، نالههایی همچون نی برمیخیزد؛ چرا که هر لحظه از گفتگوی تو، مانند شکر، لذت و تلخی در دل دارد.
هوش مصنوعی: هر کسی در دل خود آرزویی دارد، اما دل من تنها آرزوی تو را میخواهد.
هوش مصنوعی: کجا میتوان نوری همچون ماه و خورشید را پیدا کرد که مانند زیبایی تو باشد؟
هوش مصنوعی: هر جا که تو نور افشانی کنی، دل من به سمت تو میتپد و میکوشد به تو برسد.
هوش مصنوعی: کسی مانند من نیست که در هر صبح و شب به یاد تو و کوی تو باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.