خط جبین ماست هم آغوش نقش پا
دارد هجوم سجدهٔ ما جوش نقش پا
راه عدم به سعی نفس قطع میکنیم
افکندهایم بار خود از دوش نقش پا
رنج خمار تا نرسد در سراغ دوست
بستم سبوی آبله بر دوش نقش پا
چون جاده تا به راه رضا سر نهادهایم
موج گل است بر سر ما جوش نقش پا
سامان عیش ما نشود کم ز بعد مرگ
تا مشت خاک ماست قدح نوش نقش پا
ماییم و آرزوی جبینسایی دری
افسر چه میکند سر مدهوش نقش پا
چشم اثر ندیده ز رفتار ما نشان
چون سایهام خراب فراموش نقش پا
هر سر که پخت دیگ خیال رعونتی
پوشیدش آسمان ته سرپوش نقش پا
مستانه میخرامی و ترسمکه در رهت
با رنگ چهرهام بپرد هوش نقش پا
در هر قدم ز شوق خرام تو میکشد
خمیازهٔ فغان لب خاموش نقش پا
گاه خرام میچکد از پای نازکت
رنگ حنا به گرمی آغوش نقش پا
رنگ بنایم از خط تسلیم ریختند
یک جبهه سجده است بر و دوش نقش پا
بیدل ز جوش آبلهام در ره طلب
گوهرفروش شد چو صدف گوش نقش پا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «نقش پا» از خاکساری و تسلیم عاشق در راه طلب سخن میگوید. نقش پا نماد افتادگی، سجده و بینشانی است و عاشق خود را چون آن پایمال و راضی میبیند. در میانهٔ غزل، شاعر به خرام مستانهٔ معشوق و شوق نقش پا به پای او میپردازد. در پایان، تاولهای پای خود در راه طلب را به گوهرهایی در صدفِ نقش پا مانند میکند.
هوش مصنوعی: خطوط پیشانی ما از بس سجده کردهایم با نقش پا همآغوش شده است. انبوهی سجدههای ما مانند انبوه جای پاهاست که بر خاک جوشیدهاند.
هوش مصنوعی: راه نیستی را تنها با کوشش نفسهایمان میپیماییم و بار هستی خود را از دوش خود انداختهایم و مانند نقش پا سبک و بیبار شدهایم.
هوش مصنوعی: برای آنکه در جستوجوی دوست رنج خماری به ما نرسد، سبوی تاولهای پا را بر دوش نقش پا بستم؛ یعنی آب تاولهای راه رفتن، شراب و توشهٔ ما در طلب است.
هوش مصنوعی: از وقتی مانند جاده سر به راه رضا و تسلیم نهادهایم، انبوه نقش پاهایی که بر سر ما میافتد برای ما مانند موجی از گل است.
هوش مصنوعی: اسباب شادی ما پس از مرگ هم کم نمیشود؛ زیرا تا مشتی خاک از ما باقی است، مانند نقش پا جامی است که زیر پای رهگذران مینوشد.
هوش مصنوعی: تنها آرزوی ما سودن پیشانی بر آستان دری است. سری که مست و بیخود نقش پا شده، تاج پادشاهی را به چه کار آید؟
هوش مصنوعی: هیچ چشمی از رفتن ما اثری ندیده است. من مانند سایه از خود بینشان و ویران و فراموششدهتر از نقش پا هستم.
هوش مصنوعی: هر سری که در دیگ خیالش سودای خودپسندی و تکبر پخت، آسمان آن را زیر سرپوش نقش پا پنهان کرد و خوار و پایمال ساخت.
هوش مصنوعی: ای معشوق، مستانه راه میروی و میترسم که در راهت، همراه با رنگ رخسار من، هوش از سر نقش پا نیز بپرد.
هوش مصنوعی: در هر قدم، لب خاموش نقش پا از اشتیاق راه رفتن تو، خمیازهٔ ناله میکشد؛ یعنی دهان گشوده و در حسرت توست.
هوش مصنوعی: هنگام راه رفتن تو، از گرمی آغوشی که نقش پا به پای نازکت میگشاید، رنگ حنا از پایت میچکد.
هوش مصنوعی: بنیاد وجود مرا از خط تسلیم ریختهاند؛ سراپای من، مانند سراپای نقش پا، یکسره پیشانیِ سجده است.
هوش مصنوعی: بیدل، در راه طلب از فراوانی تاولهای پایم، گوش نقش پا مانند صدف گوهرفروش شده است؛ یعنی قطرههای تاول مانند مروارید در نقش پا ریخته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.