بی کمالی نیست دل از شرم چون می‌گردد آب
از عرق آیینهٔ ما را فزون می‌گردد آب
از دم گرم مراقب‌طینتان غافل مباش
کز شرار تیشه اینجا بیستون می‌گردد آب
تاب خودداری ندارد صاف طبع از انفعال
می‌شود مطلق‌عنان چون سرنگون می‌گردد آب
کیست کز مرکز جدا گردیدنش زنگی نباخت
خون دل از دیده تا گردد برون می‌گردد آب
در محبت گریه تدبیر کدورت‌ها بس است
گر غشی داری به صافی رهنمون می‌گردد آب
سوز دل چون شمعم از افسردگی‌ها شد عرق
آنچه آتش بود در چشمم کنون می‌گردد آب
سیل آفت می‌کند معماری بنیاد شرم
خانه‌آرایان گوهر را ستون می‌گردد آب
منتهای کارْ سالک می‌شود همرنگِ درد
چون ز شاخ و برگ در گُل رفت خون می‌گردد آب
همچو شبنم سیر اشک ما به دامان هواست
در گلستان محبت واژگون می‌گردد آب
دام سودا می‌کند دل را هجوم احتیاج
از فسون موج زنجیر جنون می‌گردد آب
دل چه باشد تا نگردد خون به یاد طره‌اش
گر همه سنگ است بیدل زین فسون می‌گردد آب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق انسانی و تجارب عاشقانه می‌پردازد. شاعر به ارتباط میان شرم، عشق و اندوه اشاره کرده و می‌گوید که چطور دل به خاطر عشق و درد دچار تغییراتی می‌شود. آب به عنوان نماد احساسات و تغییرات درونی در نظر گرفته شده است و به تکرار، به تأثیرات نامحسوس عشق و غم می‌پردازد. همچنین، شاعر بر این نکته تأکید دارد که عشق و اشک مستمر بخشی از زندگی است و در نهایت انسان را دچار تغییر می‌کند، تا جایی که همه چیز به رنگ عشق و درد درمی‌آید. در مجموع، شعر فضایی احساسی و تأمل‌برانگیز ایجاد می‌کند که در آن معانی عمیق عشق و اندوه به تصویر کشیده شده است.
هوش مصنوعی: دل در غم و شرم از عدم کمال، مانند آبی که از عرق آیینه می‌چکد، پر می‌شود. این حال نشان از عمق احساسات و نواقص درونی ما دارد.
هوش مصنوعی: به گرمای وجود و محبت کسانی که به شما نزدیک‌اند، بی‌توجهی نکنید؛ زیرا از دوستی آنها ممکن است خطر و ناراحتی به وجود آید که حتی مانند مشکلات بزرگ تاریخی می‌تواند شما را تحت تأثیر قرار دهد.
هوش مصنوعی: وقتی طبع صاف و زلال است، نمی‌تواند خود را کنترل کند و به سمت انفعال می‌رود. مانند آبی که سرنگون و بی‌وقفه جریان پیدا می‌کند.
هوش مصنوعی: کیست که با جدا شدن از مرکز خود، زنگی از دلش نمی‌ریزد و اشک نمی‌ریزد تا به بیرون بیاید و مانند آب برگردد؟
هوش مصنوعی: در عشق، اشک و گریه کافی است تا کدورت‌ها را برطرف کند. اگر دل‌تنگی و ناراحتی داری، عشق حقیقی تو را به سمت آرامش و صفا راهنمایی می‌کند.
هوش مصنوعی: دل من مانند شمعی در حال سوختن است و از اندوه، اشکم به مانند آبی می‌شود که در چشمانم جمع شده است. اکنون آنچه که آتش بود، به آب تبدیل می‌شود.
هوش مصنوعی: سیل باعث آسیب به ساختار و بنیاد خانه‌ها می‌شود، و آب به جای اینکه زیباترین اصول را حفظ کند، به ستون‌ها تبدیل می‌شود و خرابی به بار می‌آورد.
هوش مصنوعی: آدمی که در مسیر سیر و سلوک حرکت می‌کند، در نهایت تحت تأثیر درد و رنج قرار می‌گیرد. همان‌طور که وقتی شاخ و برگ یک درخت در گل‌ولای فرو می‌رود، آب آن به رنگ خون در می‌آید. یعنی در مقابل مشکلات و چالش‌ها، انسان دچار تغییر و تحول می‌شود.
هوش مصنوعی: اشک‌های ما مانند شبنم بر روی زمین نشسته و در فضای عشق و محبت در گلستان زندگی، به شکل عجیبی جاری می‌شود.
هوش مصنوعی: دل به شدت درگیر محبت و عشق است و این احساسات به خاطر نیازها و خواسته‌ها به او فشار می‌آورد. مانند آب که در حال غرق شدن در زنجیر جنون است، دل نیز در این کشمکش بین احساسات و نیازها به سختی در حال چرخش است.
هوش مصنوعی: دل را چه باک است اگر به یاد زیبایی و طره‌اش دچار التهاب و شور و شوق شود؟ حتی اگر همه چیز سرد و بی‌روح باشد، دل بی‌دلی مانند بید در برابر این زیبایی به خروش درمی‌آید و جان تازه‌ای می‌گیرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرکجا بی‌رویت از چشمم برون می‌گردد آب
گر همه در پردهٔ خار است خون می‌گردد آب
دل به سعی اشک در راه توگامی می‌زند
آتشی دارم‌که از بهر شگون می‌گردد آب
صافی دل خواهی از سیر و سفر غافل مباش
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.