ای هوس آوارگان چند تک و پو کنید
سعی نفس آب شد سوی عرق رو کنید
آینهدار حضور غیب پرستد چرا
حاصل تحقیق چیست گر من و ما او کنید
مخمل و دیبا همه باب مساس هواست
نقش نی بوریا زینت پهلو کنید
صنعت پرگار عشق حیف بود ناتمام
سر به هوا میدود توأم زانو کنید
جهد کماندار وهم صید تسلی نکرد
رم همه وقتش رم است دشت و درآهوکنید
پیش غرور فلک عجز بشر روشن است
مرد کمان نیستید نوحه به بازو کنید
گردن تسلیم عشق خط امان است و بس
بر دم تیغ قضا تکیه به این مو کنید
عالم یکتاییاش مغرض تمثال نیست
ششجهت آیینه است آینه یکسوکنید
از چمنی میرسیم باخته رنگ نگاه
گز سر سیر گلیست حیرت ما بو کنید
ماه ز وضع هلال یافت عروج کمال
بوی جبین بردهاید پیشهٔ ابرو کنید
ذره موهوم را شرم نسنجد به هیچ
بیدل ما را همین سنگ ترازو کنید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر هوسپیشگان را خطاب میکند و آنان را از تکاپوی بیهوده، تنپروری و غرور بازمیدارد. به جای آن شرم، فقر، سر به زانو نهادن، تسلیم در برابر عشق و قضا و گذشتن از من و ما را سفارش میکند. یگانگی حق را بیرون از صورت و آینه میداند و کمال را در خمیدگی و فروتنی میبیند. در پایان خود را ذرهای بیوزن میخواند که همین ناچیزیاش معیار سنجش است.
هوش مصنوعی: ای کسانی که هوس آوارهتان کرده، تا کی میخواهید اینسو و آنسو بدوید؟ تلاش نفسهایتان به آب بدل شد و بینتیجه ماند؛ پس رو به عرق شرم بیاورید و شرمسار شوید.
هوش مصنوعی: کسی که آینهدار حضور است و حق را آشکارا میبیند، چرا غیب را بپرستد؟ اگر من و ما را به «او» بدل کنید و از خود بگذرید، دیگر چه نیازی به جستوجو و تحقیق میماند؟ چون حاصل تحقیق همین یکیشدن است.
هوش مصنوعی: مخمل و دیبا همه از سر تنپروری و هوس است. به جای آن، نقش حصیر بوریا را زینت پهلوی خود کنید و به فقر و سادگی خرسند باشید.
هوش مصنوعی: دریغ است که کار پرگار عشق ناتمام بماند. سرِ شما به هوا میدود؛ آن را با زانو جفت کنید، یعنی سر به زانوی تفکر و فروتنی بگذارید تا دایرهٔ عشق کامل شود.
هوش مصنوعی: تلاش کماندارِ وهم و خیال هرگز آرامش را شکار نکرد. آرامش همیشه گریزان است؛ پس دشت و در را پر از آهو بدانید، که هرچه بدوید، صید گریزانتر میشود.
هوش مصنوعی: در برابر غرور و قدرت آسمان، ناتوانی آدمی آشکار است. شما مرد کشیدن این کمان نیستید؛ پس به جای زورآزمایی بر بازوی ناتوان خود سوگواری کنید.
هوش مصنوعی: تنها گردنی که در برابر عشق تسلیم باشد، اماننامه است. بر لبهٔ تیغ تقدیر، به همین گردن تسلیم که چون مویی باریک است تکیه کنید.
هوش مصنوعی: عالم یگانگی او جای نقش و صورت نیست و صورت نمیپذیرد. شش جهت همه آینهٔ اوست؛ پس آینهها را کنار بگذارید و در پی دیدن نقش او در یک آینه نباشید.
هوش مصنوعی: ما از چمنی میآییم که رنگ نگاهمان را در آن باختهایم. حیرت ما از تماشای سیر گل است؛ آن را ببویید تا بوی آن گلزار را بیابید.
هوش مصنوعی: ماه از حالت باریک هلال به اوج کمال و بدر رسید. شما هم که بویی از جبین و پیشانی یار بردهاید، شیوهٔ ابرو را پیش بگیرید، یعنی مانند هلال خمیده و فروتن باشید تا به کمال برسید.
هوش مصنوعی: ذرهٔ خیالی و بیوجود در ترازوی شرم به هیچ وزنی نمیارزد. بیدل ما را همین سنگ ترازو قرار دهید، یعنی او همان هیچِ بیوزن است و معیار ناچیزی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.