کس چو من در عشق سرگردان مباد
کس چو من سرگشتهٔ هجران مباد
هیچ درمانی ندارد درد عشق
هیچ کس را درد دل درمان مباد
گرچه بنیاد دلم ویران از اوست
گنج عشقش جز در این ویران مباد
گرچه جانم در غم جانان بسوخت
سوز جانم در پی جانان مباد
گرچه زلفش هست چوگان بلا
جز دل من گوی این چوگان مباد
گر فلک بازش نیارد پیش من
پیش پیش از فرصت دوران مباد
یارْ سلطان است ناصر بندهاش
بنده جز در سایهٔ سلطان مباد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با ردیف «مباد» ساخته شده است. شاعر از سرگردانی و درد هجران مینالد، اما به جای درمان، ماندگاری همین درد را آرزو میکند. او میخواهد گنج عشق یار تنها در دل ویران او باشد و دلش تنها گوی چوگان زلف یار بماند. در پایان، ناصر خود را بندهٔ یار میخواند که جز در سایهٔ او جایی نمیخواهد.
هوش مصنوعی: هیچکس مانند من در عشق آواره و سرگردان نشود و هیچکس مانند من در رنج دوری از یار پریشان نگردد.
هوش مصنوعی: درد عشق هیچ درمانی ندارد. با این حال شاعر آرزو میکند که درد دل هیچ عاشقی درمان نشود، زیرا این درد برای عاشق گرانبهاست.
هوش مصنوعی: هرچند بنیاد دلم به دست او ویران شده است، آرزو دارم گنج عشق او جز در همین دل ویران جای نگیرد. گنج را معمولاً در ویرانهها پنهان میکردند.
هوش مصنوعی: هرچند جانم در غم معشوق سوخت، آرزو دارم که این سوز و آه من در پی معشوق نرود و آسیبی به او نرساند.
هوش مصنوعی: هرچند زلف یار مانند چوگانی است که بلا میآورد، آرزو دارم جز دل من گوی دیگری زیر ضربهٔ این چوگان نباشد.
هوش مصنوعی: اگر آسمان یار را دوباره نزد من بازنگرداند، آرزو دارم که روزگار بیش از این مجال و فرصتی نداشته باشد. خوانش مصراع دوم روشن نیست.
هوش مصنوعی: یار پادشاه است و ناصر بندهٔ اوست، و بنده باید همیشه در سایه و پناه پادشاه باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.