ناصر بجه‌ای » غزلیات » شمارهٔ ۹

کس چو من در عشق سرگردان مباد

کس چو من سرگشتهٔ هجران مباد

هیچ درمانی ندارد درد عشق

هیچ کس را درد دل درمان مباد

گرچه بنیاد دلم ویران از اوست

گنج عشقش جز در این ویران مباد

گرچه جانم در غم جانان بسوخت

سوز جانم در پی جانان مباد

گرچه زلفش هست چوگان بلا

جز دل من گوی این چوگان مباد

گر فلک بازش نیارد پیش من

پیش پیش از فرصت دوران مباد

یارْ سلطان است ناصر بنده‌اش

بنده جز در سایهٔ سلطان مباد