کس چو من در عشق سرگردان مباد
کس چو من سرگشته هجران مباد
هیچ درمانی ندارد درد عشق
هیچکس را درد دل درمان مباد
گر چه بنیاد دلم ویران از اوست
گنج عشقش جز در این ویران مباد
گر چه جانم در غم جانان بسوخت
سوز جانم در پی جانان مباد
گر چه زلفش هست چوگان بلا
جز دل من گوی این چوگان مباد
گر فلک بازش نیارد پیش من
پیش پیش از فرصت دوران مباد
یار سلطان است ناصر بندهاش
بنده جز در سایه سلطان مباد