حوروشا پریرخا طرفهنگار کیستی
تازهگلا سهیقدا باغ و بهار کیستی
از خط سبز عنبری وز لب لعل شکری
سیمبر و سمنبری یار کنار کیستی
از دو عقیق درفشان جان و دلی و قوت جان
از رخ و زلف دلستان لیل و نهار کیستی
ای تو به حسن بیقرین وای تو چو ناز نازنین
از سر زلف پر ز چین مشک تتار کیستی
ای مه خلخ و چگل خود ز چه آبی و چه گل
ای ز تو مهر و مه خجل شمع دیار کیستی
ای شده بخت یار تو وای دل و جان نثار تو
وای همگان شکار تو خود تو شکار کیستی
مایه نور دیدهای دلبر رزمدیدهای
تیر مژه کشیدهای تیغگزار کیستی
ترکش کینه بستهای بر ره دل نشستهای
قلب بتان شکستهای شاهسوار کیستی
بس خوش و خوب و خرمی زینت و زیب عالمی
جنس حریف و همدمی مونس و یار کیستی
ناصر مهربان تو هست به جان از آن تو
راست بگو به جان تو تا تو نگار کیستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه که در هر بیت با ردیف «کیستی» از معشوق میپرسد که از آنِ چه کسی است. شاعر زیباییهای او مانند رخسار، زلف، لب و قامت را میستاید و او را چون جنگجویی توصیف میکند که با تیر مژگان دلها را شکار میکند. در بیت پایانی، ناصر خود را یکسره از آنِ معشوق میداند و سوگندش میدهد که راست بگوید دلش با کیست.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که چون حوری و چهرهات مانند پری است و زیباییات شگفتانگیز است، به چه کسی تعلق داری؟ ای گل تازه و ای کسی که قامتی راست و بلند داری، باغ و بهارِ چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: با آن موی تازهرستهٔ سبزفام و خوشبو چون عنبر و لب سرخ و شیرینت، ای کسی که تنی سپید چون نقره و یاسمن داری، در آغوش چه کسی جای داری؟
هوش مصنوعی: لبهای سرخ چون عقیق و گوهربارت جان و دل و غذای جان است. رخسارت چون روز و زلفت چون شب است؛ روز و شب چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: ای که در زیبایی همتا نداری و مانند خود ناز، نازنینی، با آن زلف پرپیچ و خوشبو، مشکِ تاتاریِ چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: ای ماهی که به زیبارویان خلخ و چگل میمانی، از چه آب و خاکی سرشته شدهای؟ ای که خورشید و ماه از زیباییات شرمندهاند، روشنیبخش سرزمین چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: ای که بخت با تو یار است و دل و جانِ همه فدای توست و همه شکار تو شدهاند، خودت شکارِ چه کسی شدهای و دل به چه کسی دادهای؟
هوش مصنوعی: تو مایهٔ روشنی چشمی و دلبری جنگآزمودهای که تیر مژگانت را کشیدهای؛ شمشیرزنِ چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: ترکشِ کینه بر کمر بستهای و سر راه دلها کمین کردهای و دل زیبارویان دیگر را شکستهای؛ سوارکار دلیرِ چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: بسیار خوش و نیکو و شادابی و زینت و آرایش جهانی؛ شایستهٔ همنشینی و همصحبتی هستی، پس همدم و یار چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: ناصرِ مهربانت با همهٔ جان از آنِ توست؛ تو را به جانت سوگند، راست بگو که معشوقِ چه کسی هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سبزخطا و گلرخا تازهبهار کیستی
طرف کله شکستهای طرفه نگار کیستی
مرکب ناز زیر ران کرده کمان ز ابروان
ناوک غمزه بر کمان بهر شکار کیستی
من به میان موج غم دیده ز خواب شب تهی
[...]
ای ز بهار تازه تر، تازه بهار کیستی؟
وه! چه نگار طرفه ای! طرفه نگار کیستی؟
هست رخ تو ماه نو، کوکبه تو شاه حسن
ماه کدام کشوری؟ شاه دیار کیستی؟
لاله و سرو این چمن منفعلند پیش تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.