|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تارها زنار در گردن کنم
خویش را باید که من کافر کنم
راه مسلمانی ندانم راه چیست
زان سبب زنار در گردن کنم
ننگ می آید مرا ز ایمان خویش
بالیقین من خویش را کافر کنم
بسته ام زنار کافر گشته ام
مومنان را هر زمان کافر کنم
یار کافر گشت ایمان خود فروخت
وای این زنار در گردن کُنم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تقابل بین ایمان و کفر می‌پردازد و ابراز می‌کند که ننگی از ایمان خود دارد. او به جای پیروی از راه مسلمانی، تصمیم می‌گیرد که به کفر گرایید و زناری را که نماد کفر است، به گردن خود بیفکند. احساس نارضایتی و تردید در ایمان او باعث می‌شود تا همواره در تلاش برای کافر شدن باشد و به یار خود که ایمانش را از دست داده، اشاره کند. در نهایت، او از این وضعیت رنج می‌برد و نگران است که این نماد کفر را به دوش بکشد.
هوش مصنوعی: من باید خود را به زنجیر کنم؛ زیرا می‌خواهم کفر داشته باشم.
هوش مصنوعی: من نمی‌دانم راه صحیح زندگی مسلمانانه چیست، به همین خاطر علامت ناپسند اطراف گردنم می‌اندازم.
هوش مصنوعی: من احساس شرم می‌کنم از ایمانی که دارم و باور دارم که اگر بخواهم، می‌توانم خود را مانند یک کافر ببینم.
هوش مصنوعی: من خود را به زنجیر کفر بسته‌ام و هر بار که به میان مومنان می‌روم، آنها را نیز به کفر وادار می‌کنم.
هوش مصنوعی: یارم به کفر گرایش پیدا کرد و ایمانش را از دست داد. افسوس که این بند برای من به منزله زنجیری در گردن است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ورنه دنیا را ز تو خالی کنم
پر زگوهرهای اجلال کنم
گر کمر بخشیم کُه را برکنم
گر دهی کلکی علمها بشکنم
وقت شد کین عود را خوش بشکنم
بهر بوی خوش در آتش افکنم
نخوت جاه را ز سر فکنم
کنده ی حرص را زپا شکنم
دزد می آید نهان در مسکنم
گویدم که پاسبانی می کنم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.