گنجور

 


🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

تقی شکری ظفرآبادی نوشته:

درمصراع اول به جای کن کو به معنی که درست میباشد

👆⚐

محسن نوشته:

مصرع سوم: بباید کندنش از بیخ و از بن

👆⚐

صادق بهرامی نوشته:

منظور شاعر چیست از اینکه درخت اگر گوهر بدهد باید از بیخ درآوردش؟ گویا شاعر تفاوتی اساسی در ارزش بین میوه و گوهر قائل شده و با اینکه گوهر در وهله ی اول بسیار با ارزش بنظر میاد ولی شاعر میوه را با ارزشتر می داند.

👆⚐

نهال نوشته:

کن به گمونم یعنی که آن.

نهالی که سر از باغی برآورد
هر کسی به ببارش دستی بزند
بنابرین
اگر نهال به جای میوه گوهر آورد
باغبان (برای حفظ گوهر) نهال را از بیخ خواهد کند.

به گمونم ‘کن’ را ‘که آن’ که بخوانیم معنا معلوم میشود.

👆⚐

عباس نوشته:

منظور از درخت معسوق است که اگرخودرا به نامحرم نشان بدهد ، هرقدرکه عزیزباشد باید اورا رها کرد…دربیت اول باید کان نوشت به معنی که آن…

👆⚐

روان نوشته:

معنای ظاهری:درختی که شاخه هایش از باغ بیرون بزنند،همه به آن دسترسی دارند و از آن میوه می چینند،پس اگر ان درخت به جای میوه گوهر هم به بار آورد سزاوار اینست که از ریشه برجیده شود.
معنای باطن:معشوقه ای که از نامحرم دوری نمی گزیند،باید عاشق انرا کنار بگذارد حتی اگر بسی زیباروی باشد.

👆⚐

بهراد نوشته:

مقصود این است که :
معشوقی که هیچ قید و بندی نداشته باشد و خودش را برای هرکسی در نمایان کند باید از ریشه کنده شود حتی اگر به ارزش و زیبایی گوهر گرانقیمتی باشد.

👆⚐

دریای سخن