|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر غم و اندوه را بیان میکند و از اینکه شخصی در زندگی دچار مشکلات و گرفتاریهاست، ابراز نگرانی میکند. او با استفاده از تصاویری از باغ و گلها، به زیباییهای زندگی اشاره میکند و آرزو میکند که آن شخص هرگز غم و اندوه را تجربه نکند. در نهایت، شاعر تأکید میکند که او در حال ساختن و ساماندهی زندگی زیرزمینی خود است، اما دوست دارد که آن شخص بر روی زمین و در دنیای واقعی بدون غم باشد.
هوش مصنوعی: در وجودم نفسی غمگین وجود دارد، ای کاش تو در باغ یاسمن شکفته نباشی، ای کاش تو هرگز وجود نداشته باشی.
هوش مصنوعی: من در حال ساخت و ساز زیرزمین خود هستم، ولی تو در حالی که روی زمین مشغول هستی، برایت آرزوی خوب نمیکنم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.