ای پر آتش داشته پیوسته دل
هر شکایت کان ز ما داری بهل
بار عشق روی ما برجان منه
تا نگردی در غم هجران خجل
چشم راهی میکشم زوتر بیا
العجل ای یار زیبا العجل
پای ما چون سرو بستان ز انتظار
هست یا سودات تا زانو بگل
با صبا همراه شو هنگام صبح
گر شکایت نیستت ازما بدل
بر سر پیمان و عهدت آمدم
تا نگوئی دیگرم پیمان گسل
متصل میباش با ما روز و شب
راز دار ما شو و شو متصل
روی من میبینی که از خوبی گذشت
از جمال خوبرویان چگل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، به عشق و شیدایی خود اشاره میکند و از محبوب میخواهد که هرچه زودتر نزد او بیاید تا درد هجران را حس نکند. او به انتظار و پیمانی که با معشوق داشته، تأکید میکند و از او میخواهد که وفادار بماند. همچنین، شاعر بارها از زیبایی یار سخن میگوید و میخواهد که ارتباطشان مستمر باشد. در این اشعار، حال و هوای عشق و longing برای وصال به وضوح حس میشود.
هوش مصنوعی: ای کسی که دل پر از عشق و آتش داری، هر شکایتی که از ما نسبت به خودت داری را فراموش کن.
هوش مصنوعی: عشق سنگینیاش را بر روی جان ما نگذار، تا اینکه در درد جدایی شرمنده نشوم.
هوش مصنوعی: منتظر تو هستم و به تندی آرزو میکنم که هر چه زودتر بیایی، ای یار زیبای من، خیلی زود بیا.
هوش مصنوعی: پای ما به اندازهٔ پیشرفت و انتظار مانند سر درخت سرو است، یعنی به حدی ریشهدار و استوار شده که با نشستن در انتظار تو، تا زانو در گل فرو رفتهایم.
هوش مصنوعی: به هنگام صبح، با نسیم صبحگاهی همراه شو، اگر از ما دلخور نیستی.
هوش مصنوعی: به خاطر وفای به عهد و پیمان خود، به سراغ تو آمدهام تا نگذاری که بگویی من عهد را شکستهام.
هوش مصنوعی: با ما در ارتباط باش و در همه حال رازدار ما باش. به صورت روزانه و شبانه به ما نزدیک بمان و پیوسته با ما مرتبط شو.
هوش مصنوعی: وقتی به چهرهام نگاه میکنی، میبینی که زیباییام از زیبایی خوبروهای دیگر فراتر رفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا نشست خواجه در گلشن بود
شاید ار ایمن نباشد از اجل
او جعل را ماند از صورت مدام
وانگهی حال جعل بین در مثل
کز نسیم گل بمیرد در زمان
[...]
ای ز رویت آفتاب و مه خجل
وای ز تو شرمنده خوبان چگل
چون نبود از انبیاء و از رسل
هیچ کس یک جزویی از کل کل
هر دو گون زنبور خوردند از محل
لیک شد زان نیش و زین دیگر عسل
با تو پیوندست ما را از ازل
کی شود پیوندِ روحانی بدل
آدمیّت عاشقی ورزیدن است
هر چه می بینی دگر بل هم اضل
دابة الارض افتد و طیّ السما
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.