آن بحر که هر لحظه دگرگون آید
از پرده کجا تمام بیرون آید
یک قطره از آن بحر که ما میگوییم
از هژده هزار عالم افزون آید
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن بحر که هر لحظه دگرگون آید
از پرده کجا تمام بیرون آید
یک قطره از آن بحر که ما میگوییم
از هژده هزار عالم افزون آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان عمیق‌تری از مفهوم توحید و وحدت وجود می‌پردازد. او به تشبیه بحر وسیع وجود می‌پردازد که در هر لحظه دگرگون می‌شود و به تعبیر او، این دگرگونی از پرده‌های نادیده و ناشناخته بیرون می‌آید. در عین حال، او اشاره می‌کند که حتی یک قطره از این دریا، بر تمام عالم‌های موجود افزوده و فراتر است. این مفهوم نشان‌دهنده عظمت الهی و عجز بشری در درک تمامیت آن است.
هوش مصنوعی: این بیت به شکست‌ناپذیری و بی‌نهایت بودن خداوند اشاره دارد، و می‌گوید که آن دریا (بحر) که همیشه در حال تغییر و تحول است، هرگز نمی‌تواند به طور کامل از پرده (عالم ماده) بیرون بیاید و به تمامیت شناخته شود.
هوش مصنوعی: اگر بخواهیم به توصیف حقیقت بپردازیم، یک قطره از آن دریایی که ما درباره‌اش صحبت می‌کنیم، از تمام جهان هستی و آسمان‌ها و زمین‌ها بیشتر است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفتم: چشمم ز بس کز او خون آید
از لاله به رنگ و سرخی افزون آید
گفت: آن‌همه خون نبد که بیرون آمد
کز رنگ رخم اشک تو گلگون آید
مردان جهان فصد کنند خون آید
تو فصد کنی عشق تو بیرون آید.
زان غالیه دان کزاو دلم خون آید
چندین سخن نغز برون چون آید
کز تنگ دهانیش الف گاه سخن
چون دال دو تا گردد و بیرون آید
بلبل به سحر دو دیده پر خون آید
با ناله و نوحه دگرگون آید
گل از پس پرده بود چون گریه شنید
خندان خندان ز پرده بیرون آید
از تو همه شیوه‌های موزون آید
عشق دگری در دل من چون آید
با ملک جهان هیچ برابر نکنم
مویی که ز شانه تو بیرون آید
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.