بود درویشی ز فرط عشق زار
وز محبت همچو آتش بیقرار
هم ز تفت عشق جانش سوخته
هم ز تاب جان زفانش سوخته
آتش از جان در دلش افتاده بود
مشکلی بس مشکلش افتاده بود
در میان راه میشد بیقرار
میگریست و این سخن میگفت زار
جان و دل از آتش رشکم بسوخت
چند گریم چون همه اشکم بسوخت
هاتفی گفتش مزن زین بیش لاف
ازچه با او درفکندی از گزاف
گفت من کی درفکندم با یکی
او درافکندست با من بیشکی
چون منی را کی بود آن مغز و پوست
تا چو اویی را تواند داشت دوست
من چه کردم، هرچ کرد او کرد و بس
دل چو خون شد خون دل او خورد و بس
او چو با تو درفکند و داد بار
تو مکن از خویش در سر زینهار
تو که باشی تا در آن کار عظیم
یک نفس بیرون کنی پای از گلیم
با تو گر او عشق بازد ای غلام
عشق او با صنع میبازد مدام
تو نهای بس هیچ و نه بر هیچ کار
محو گرد وصنع با صانع گذار
گر پدید آری تو خود را در میان
هم ز ایمانت برآیی هم ز جان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، درویشی از شدت عشق و محبت به خداوند، در حالت زاری و بیقراری است. او به شدت دلشکسته و سوخته است و از آتش عشقش گله میکند. هاتفی به او توصیه میکند که در این حالت، از خود را کنار بکشد و به عشق خداوند توجه کند، زیرا هیچ انسانی نمیتواند در برابر عظمت او ادعایی داشته باشد. درویش در پاسخ میگوید که همواره میان او و خداوند ارتباطی وجود دارد، و هر آنچه او کرده، نتیجه عشق و محبت اوست. در نهایت، پیام این حکایت بر محور فروتنی و عشق بیپایان به پروردگار به دور از خودبینی میچرخد.
هوش مصنوعی: در میان درویشها، درویشی وجود داشت که به شدت تحت تأثیر عشق و محبت قرار گرفته بود و به گونهای بیتاب و پریشان مانند آتش میسوخت.
هوش مصنوعی: این درویش به خاطر عشق، جانش سوخته است و به همین دلیل از شدت عواطفش، زبانش نیز آسیب دیده و به نوعی سوخته.
هوش مصنوعی: در دل این درویش، آتش عشق به شدت شعلهور شده و یک مشکل بزرگ و دشوار برای او پیش آمده است که او را بسیار رنج میدهد.
هوش مصنوعی: در حالی که در مسیر حرکت بود، به شدت بیتاب و نگران بود و اشک میریخت و با حالتی اندوهآگین این حرفها را میزد.
هوش مصنوعی: عشق و حسادت مرا به آتش کشیده و به خاطر آن، جان و دل من در عذاب است. بنابراین، حتی اگر بخواهید بگرم، اشکهایم هم به خاطر این درد سوزانده شده است.
هوش مصنوعی: هاتفی به درویش میگوید که دیگر از این بیشتر دروغ نگو و به چه دلیلی به او اتهام زدی، چرا که این تنها بیهودهگویی است.
هوش مصنوعی: گفت من از دلیلی با کسی خدشه نکردم، بلکه اوست که بدون هیچ تردیدی به من آسیب زده است.
هوش مصنوعی: هیچکس مانند من نمیتواند همانند او (خدا) مغز و پوست (جوهر و ظاهر) داشته باشد، پس چگونه ممکن است که من، با این ویژگیها، بتوانم دوست او (خدا) باشم؟
هوش مصنوعی: من چه کردهام که او کرده است، فقط او کارها را انجام داده و من هیچ نقشی ندارم. دل من به شدت ناراحت است و او هم فقط درد را احساس کرده است.
هوش مصنوعی: اگر او در کار تو دخالت کرد و بار مسئولیتت را بر دوش گرفت، پس تو نگران خودت نباش و از حقایق دور نشو.
هوش مصنوعی: تو کی هستی که بخواهی در این کار بزرگ وارد شوی و حتی یک لحظه هم از قید و بند خود خارج شوی؟
هوش مصنوعی: اگر معشوق، عشق را چنان که باید درک کند و در این راه عمل کند، ای خدمتگزار عشق، او دائماً در خلق و آفرینش با زیبایی و خلاقیت خود به رقابت میپردازد.
هوش مصنوعی: تو خود را هیچ میپنداری و برای هیچ کاری ارزش قائل نیستی؛ به درستی که باید در برابر آفرینش و آفریننده محو شوی و به او توجه کنی.
هوش مصنوعی: اگر خودت را در میان خلق ظاهر کنی، ایمان و جانت نیز از این بروز و ظهور تو خواهد نمود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.