بده جان گر خبر داری در این تو
زمانی بازدان عین الیقین تو
بده جان از سر شوق و ارادت
که تا یابی عیان اندر سعادت
بده جان و ببین گم کرده را باز
درون پرده در انجام و آغاز
چو حل خواهی شدن درآب دنیا
چرا باشی چنین غرقاب دنیا
چو حل خواهی شد بشتاب در خود
نظر کن در شریعت نیک یا بد
چو حل خواهی شدن فانی بباشی
سزد گر تخم نیکی را بپاشی
بپاش این تخم تا آنگه دهد بر
طلب کن سر که تا باشدت رهبر
چو دنیا میگذاری عاقبت باز
طلب آید در اینجا عاقبت باز
طلب کن عاقبت در خویشتن تو
تو منگر در نمود جان و تن تو
ز روباه طبیعت دور شو دور
نباشی غرقه ای درویش مغرور
زهی مانده چنین مغرور غافل
چه خواهی کرد اینجاگاه حاصل
زهی مانده اسیر اندر تن خود
ندانی این بیان از نیک و از بد
تنت در چار میخ جاهلی باز
دلت در عین جهل و کاهلی باز
در این محنت سرا در محنتی چون
فتادی ور نخواهی رفت بیرون
ز جان دادن شود دشوار آسان
وگرنه جای ترس است و هراسان
اگر با خوف اگر بی خوف باشی
همی در عاقبت حیران بباشی
همه دنیا بیک جو زر نیرزد
چه یک جو بلکه نیم ارزن نیرزد
همه دنیا نیرزد قطرهٔ آب
اگر تو مرد راهی زود بشتاب
همه دنیانیرزد یک پشیزی
نظر کن زانکه اینجا بس عزیزی
همه دنیا نیرزد پیش دانا
که یک برگ حقیقت پیش بینا
همه دنیا نیرزد حبهٔ خاک
گذر کن زود از او ای مؤمن پاک
همه دنیا سرشت دوست با پای
در اینجا تو نظر کن جای تا جای
همه دنیا درون پر اشک و خونست
وفا جستن ز اشک و خون جنونست
همه دنیا نظر کن خاک آدم
که میخفتند اندر او دمادم
همه دنیا گرفته موج خون بین
ولی خود را تو از موجش برون بین
همه روی زمین برگ گیاهست
درون دلها پر از دردست و آهست
همه روی زمین فرسنگ فرسنگ
تن سیمین و گیسوی سیه رنگ
همه کوه و بیابان گام تا گام
قد چون سرو بین و چشم بادام
همه دریا ببین خون عزیزان
که اندر کانها شد لعل ریزان
دل و جان خون من چون جان گرفتست
درون جان من جانان گرفتست
ز دنیا هیچ عاقل شاد نبود
دل دانا در او آزاد نبود
ز دنیا کی شود شادان دل تو
از او کی برگشاید مشکل تو
ز دنیا درگذر وانگاه عقبی
نظر کن بر چه اینجا ز دنیا
قدم بیرون نه از چاه بلا تو
بگو تا چند باشی مبتلا تو
قدم بیرون نه از این چاه و رستی
که بیخود عاقبت در آب جستی
چو در جوشی بمانی همچنین تو
که تا پخته شوی اندر یقین تو
درون دل کجا باشد به جز جان
که چون پخته شوی در دید جانان
درون جان و دل دلدار بنگر
عجائب خویشتن بردار بنگر
درون جان و دل بنگر یقین باز
چرا ماندی تو کاهل این چنین باز
ندیده خویشتن دزدیده بنگر
که بیشت بس بود برده که رهبر
جهانی خلق بودند و برفتند
بدرد و غصّه زیر خاک خفتند
ز چندانی کسی آگه نگشتند
که چون پیدا شدند و چون گذشتند
اگرچه جمله در پنداشت بودند
چنان کو جمله را میداشت بودند
نه جان دارد خبر از جان که جان کیست
نه تن را آگهی از تن که آن کیست
نه گوش آگاه از بشنیدن خود
نه دیده با خبر از دیدن خود
نه آگاهی از این گشتن فلک را
نه جنّ و انس و شیطان وملک را
فرو رفتند بسیاری در این کوی
بسی دیگر رسیدند از دگر سوی
نه آن کو میرود زین راز آگاه
نه آن کآمد خبردارد از این راه
چنان گم کردهاند سر رشته راز
که سر موئی نیاید هیچکس باز
بباید داشت گردن زیر فرمان
که جز صبر و خموشی نیست درمان
که دارد زهره در وادی تسلیم
که با وی بگذارند بر لب از بیم
بمعنی مویها بشکافم من
طریق آخر خموشی یافتم من
همه جز خامشی راهی نداریم
که یک تن زَهرهٔ آهی نداریم
چو خاموشیست بس خاموش گردی
ز دید یار ما مدهوش گردیم
چو چشمه تا به کی در جوش باشیم
چو دریا این زمان خاموش باشیم
ز خاموشی رسی در وحدت کلّ
برون آئی تو از پندار و هم ذلّ
ز خاموشی شوی مانند دریا
چو چشمه میمکن چندین تو غوغا
ز خاموشی همه مردان عالم
نمودندم نهان سرّ دمادم
ز خاموشی شوی واصل در اسرار
ببینی در میانه عین دیدار
دلا خاموش اولیتر که مستی
رها کن جسم تا کی بت پرستی
بت طبع و هوا بشکن بیک دم
برون جه زین چنین گرداب معظم
تو در گرداب دنیا غرقه ماندی
دریغا کشتی از اینجا نراندی
میان موج دریا چون گذشتی
برست از خوف بیشک نیز کشتی
چو کشتی آیدت اندر کناره
کنی سیر و سلوک خود نظاره
در این دریا بسی سرّ عجیبست
ولی نفس تو بس چیزی غریبست
همه دریا صدف دارد سراسر
ولیکن مختلف را نیز بنگر
در این دریا بسی کشتی براندم
بآخر رخت در دریا فشاندم
در این دریا عجایب بیشمارست
ولیکن عین دریا بی کنارست
کنار بحر کشتی بین و ره کن
نهنگان طبیعت را تبه کن
کناری جوی هم در دید کشتی
برآن بنگر که آنگه چون گذشتی
چو بگذشتی از آن دریای پرخون
بگویم عاقبت چون آی بیرون
تو در دریائی و افتاده بیخود
درون کشتی صورت ز هر بد
شدی فارغ که در دریا نهنگست
چگویم چون بجای هوش منگست
شدی فارغ تو ای ملّاح رهبر
کجائی کشتی از دریا به در بر
در این دریا که پر از موج خونست
دل دانا از این دریا برونست
دل دانا در این دریا نماند
چو عاقل عین ناپروا نماند
دل دانا نداند راز تحقیق
مگر وقتی که یابد دُرّ توفیق
چو زین دریا بیابد سرّ اسرار
نماید سرّ حق با ذرّه اظهار
در این دریای پر درّ الهی
اسیرانند از مه تا بماهی
در این دریا یکی جوهر پدید است
که سرّ آن ز نادان ناپدید است
در این دریا که من دیدم حقیقت
فرو شوید همه عین طبیعت
در این دریا کز او عالم گرفتست
همه موجش دمادم در گرفتست
در این دریا مرا شد آرزوئی
که در قعرش زنم من های و هوئی
در این کشتی صورت ماندهام من
بسی در بحر کشتی راندهام من
در این دریا که خورشیدست قطره
شکر بگذارد اینجا نافه طرّه
در این دریا که بگرفتست این موج
کجا این دُرّ ببینی تو در این اوج
اگر میدانی اینجا آشنائی
بکن از بهر خود اینجا شنائی
بیاب این درّ معنی در عیانت
صدف کن در درون خود نهانت
صدف بشکن جواهر را برون آر
نمای آنگاه و خود را بی جنون آر
تو در بحر فنائی جوهری جوی
که جوهر کس کجا دیدست در جوی
تو در بحر فنائی چون شوی کل
ز الاّ اللّه در الّا شوی کل
تو در بحری ولی گشتی در این موج
گهی اندر هبوط و گاه در اوج
تو در حیرت فروماندی بگرداب
که افتی ناگهان اینجای غرقاب
چو آب از سر گذشت و غرقه گردی
کجا اینجایگه مرد نبردی
در این دریا شناها بی شمارست
چرا کین دید دریا بی کنارست
در این دریا اسیرانند بیخویش
همه اینجا فقیرانند بیخویش
درون بحر در جوشست چون دیگ
درونش خردهٔ سنگ است و هم ریگ
درون بحر پردُرّست و گوهر
ولی میبایدش اینجای رهبر
اگر کشتی خرابی آورد زود
بگو تاکت وطن اینجا کجا بود
در این بحر عمیق افتادهٔ تو
سراندر سوی چین بنهادهٔ تو
همی پرسم که بی خود غرقه گردی
از این دریا نشاید شد به مردی
چو تسلیم آئی و بردی طمع تو
ز جمله گردی اینجا مستمع تو
بود کاینجا خلاصت باز بینی
که این دم مانده بی عین الیقینی
بسا کِشتی که موجش در ربود است
تو گوئی هرگز آن کشتی نبود است
بسا کِشتی که راندند و برفتند
ره چین و ختا در بر گرفتند
بسا کِشتی که پر سیم و زر آمد
از آنها یک سفینه بر درآمد
بسا کِشتی که در این بحر اسرار
شده غرقه یکی نامد پدیدار
بسا کشتی که در دریا فتاداست
از آنجا تختهٔ عمر اوفتاداست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در مورد اهمیت رهایی از دنیای مادی و غرق شدن در حقیقت و جانان است. شاعر تاکید می‌کند که باید از دلبستگی‌ها و زرق و برق‌های دنیایی عبور کرد و به درون خویش نگریست تا به حقایق عمده و حقیقت وجودی دست یافت. او از مخاطب می‌خواهد تا با بصیرت و آگاهی، جستجوی خویش برای حقیقت را از سر بگیرد و از دیو پرستی و جذبه‌های دنیوی فاصله بگیرد. همچنین، اشاره می‌کند که در دنیا هیچ چیز ارزشمندتر از دانایی و حقیقت نیست و انسان باید به شناخت و درک ذات خود بپردازد. در انتها، نسبت به غفلت و خواب‌آلودگی انسان‌ها در این مسیر هشدار می‌دهد و بر لزوم توجه به کشتی نجات خود در این دریای پرخطر تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر از حقیقت آگاه هستی، برای رسیدن به یقین واقعی، جانت را با شوق و ارادت بده.
هوش مصنوعی: اگر با شوق و محبت جانت را فدای دوست کنی، دست یافتن به خوشبختی و حقیقت را به‌طور چشم‌پیر خواهید یافت.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به حقیقت و درک ژرفا، باید جان خود را فدای عشق کنی و آنگاه کسی را که در جست‌وجوی اویی، در درون پردهٔ (پرده‌های معنوی) ظاهر و باطن به تو نمایان خواهد شد.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به حقیقت و به آرامش دست یابی، چرا در دنیای مادی و مشکلات آن غرق شده‌ای؟
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به حقیقت بپیوندی و از دنیا رهایی یابی، سریع‌تر به درون خود نگاه کن و ببین رفتارهایت در مسیر درست یا نادرست قرار دارد.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به مقام آرامش و رهایی از تعلقات دنیوی دست یابی، شایسته است که بذور نیکی را در وجودت بکارید.
هوش مصنوعی: تخم نیکی را بکار تا زمانی که جواب طلبت را بگیری و رهبری برایت باشد.
هوش مصنوعی: زمانی که دنیا را ترک می‌کنی، در پایان کار دوباره نیاز و پرسش به تو بازمی‌گردد، یعنی باید به جست‌وجوی آثار و نشانه‌های مثبت در خودت برگردی.
هوش مصنوعی: در نهایت به دنبال خودت بگرد و سعی کن درون خودت را بشناسی، نه اینکه فقط به ظاهر جان و تن خود توجه کنی.
هوش مصنوعی: از فریب‌های ظاهری طبیعت دور شو و خود را از آن جدا کن، زیرا اگر دور نباشی، مانند یک درویش مغرور خواهی بود که در باطل غرق شده است.
هوش مصنوعی: ای وای بر کسی که در این دنیا مغرور و غافل مانده است؛ چه کاری می‌توانی در اینجا که همه چیز فانی و بی‌ارزش است، انجام دهی؟
هوش مصنوعی: افرادی که در جسم خود اسیر مانده‌اند و از حقیقت وجود خود بی‌خبرند، نمی‌دانند که این وضعیت آنها چه خوب یا بدی دارد.
هوش مصنوعی: تو در بدن خود مانند یک اسیر هستی که به عادت‌های جاهلانه چنگ زده‌ای، اما دل تو همچنان در حالت جهل و سستی باقی است.
هوش مصنوعی: در این دنیا که پر از درد و رنج است، اگر به مشکلی گرفتار شوی، نمی‌توانی به آسانی از آن خارج شوی.
هوش مصنوعی: اگر کسی جان دهد (به معنای رهایی از دنیا)، این فرآیند در واقع ساده و راحت خواهد بود، اما اگر این کار را نکند، از ترس و نگرانی نمی‌تواند خلاص شود و در اضطراب باقی می‌ماند.
هوش مصنوعی: اگر با ترس زندگی کنی یا بدون ترس، در نهایت در پایان کار، گیج و سردرگم خواهی بود.
هوش مصنوعی: دنیا و تمام دارایی‌هایش حتی به یک گرم طلا نمی‌ارزد، بلکه حتی به نیم دانه ارزن هم نمی‌ارزد.
هوش مصنوعی: تمام دنیا به اندازهٔ یک قطرهٔ آب نمی‌ارزد اگر تو در مسیر کمال و حق قرار داری، سریعاً اقدام کن و پیش برو.
هوش مصنوعی: تمام دنیا به یک پشیز نمی‌ارزد، پس به اطراف خود با دیدی عمیق بنگر زیرا در اینجا (در عشق یا در معنویات) چیزهای بسیار ارزشمندی وجود دارد.
هوش مصنوعی: تمام دنیا به هیچ می‌ارزد در برابر دانایی که یک حقیقت کوچک را پیش چشم بینا می‌بیند.
هوش مصنوعی: تمام دنیا ارزشی ندارد حتی به اندازه یک دانه خاک، پس ای مؤمن پاک، شتاب کن و از این دنیا عبور کن.
هوش مصنوعی: دنیا تماماً ساخته شده از دوستی است، اما تو با پاهای خود در اینجا هستی؛ نگاهی به این مکان و همه‌جا بینداز.
هوش مصنوعی: این دنیا پر از غم و اندوه و سختی است و پیوسته جستجوی وفاداری و عشق در میان این دردها نشانه‌ای از جنون و دیوانگی است.
هوش مصنوعی: نگاه کن به دنیا و به خاک آدم (انسان)، که چطور هر لحظه (دمادم) در حال خواب رفتن و فراموشی است.
هوش مصنوعی: همه‌جای دنیا در هیاهوی حوادث و مصیبت‌ها غرق در غم و خون است، اما تو باید فراتر از این اوضاع و احوال، به حال خود و روح خودت توجه کنی و برآیند شرایط را از منظر خود ببینی.
هوش مصنوعی: تمام موجودات روی زمین، مانند برگ‌های گیاه هستند، اما در دل آنها پر از درد و حسرت می‌باشد.
هوش مصنوعی: تمامی سطح زمین را انسان‌های زیبا و خوش‌قامت پوشانده‌اند که بدن‌هایی سفید و موی سیاه دارند.
هوش مصنوعی: تمام کوه‌ها و بیابان‌ها، هر قدم از آنها به مانند قامت افراشته سرو و چشمان بادامی شکل دیده می‌شوند.
هوش مصنوعی: همه دریاها پر از خون عزیزان است، زیرا در جاهای مختلف (کانها) مانند لعل (سنگ قیمتی قرمز) جاری شده است.
هوش مصنوعی: وقتی که دل و جان من به خاطر عشق جان می‌گیرند، مانند اینکه در وجودم وجود محبوب به زندگی می‌آید.
هوش مصنوعی: هیچ شخص عاقلی از دنیا خوشحال نیست، زیرا دل‌های آگاه در این دنیا آزاد و رها نیستند.
هوش مصنوعی: هیچکس از دنیا شاد نمی‌شود، و دل تو نیز از این دنیا به‌سختی رهایی نمی‌یابد.
هوش مصنوعی: از دنیای فانی و زودگذر فاصله بگیر و سپس به دنیای آخرت بنگر، ببین که اینجا چه چیزی از دنیا ارزش دارد.
هوش مصنوعی: از چاه بلا و سختی‌ها بیرون بیا، بگو تا چه زمانی می‌خواهی در این حال و روز دشوار باقی بمانی؟
هوش مصنوعی: از چاه بلا و مشکلات بیرون نرو و از آن رهایی نطلب، زیرا در نهایت به بی‌خودی و جستجوی حقایق عمیق‌تر خواهی رسید.
هوش مصنوعی: اگر در حال جوش و خروش باشی و نتوانی در آرامش بمانی، به یقین نخواهی رسید و پخته نخواهی شد.
هوش مصنوعی: دل انسان جز جان او چیزی نیست، و هنگامی که به کمال و پختگی برسد، قدرت دیدن حقیقت جانان (معبود یا عشق حقیقی) را پیدا می‌کند.
هوش مصنوعی: درون جان و دل دلدار (معشوق) خود، عجایب خود را ببین و آنها را درک کن.
هوش مصنوعی: در دل و جان خود نظری بیفکن و ببین که چرا هنوز سست‌عزم و بی‌تحرکی و به کار نمی‌پردازی.
هوش مصنوعی: به خودت نگاهی کن و ببین که چقدر از خودت دور شده‌ای. آیا یادت رفته که چه اندازه زیبا و باارزش هستی، و خودت را به دست دزدیده‌اید؟ در واقع، این بیشتر از آن است که همیشه خودت را فراموش کنی تا اینکه کسی تو را رهبری کند.
هوش مصنوعی: در این بیت، به این موضوع اشاره می‌شود که انسان‌ها در این جهان هستند و پس از مرگ، با درد و غم به زیر خاک می‌روند و از دنیا می‌روند. زندگی آنها سرشار از رنج و اندوه بوده است.
هوش مصنوعی: کسی از چگونگی به وجود آمدن و نابود شدن انسان‌ها آگاه نشد، که چگونه به دنیا آمدند و سپس چگونه از بین رفتند.
هوش مصنوعی: هرچند همه در نظر خود به خیالی از وجود دارند و خود را درک می‌کنند، در حقیقت، هیچ‌کدام به درستی نمی‌دانند که چه چیزی را دارند و چه چیزهایی در حقیقت وجود دارند.
هوش مصنوعی: روح هیچ‌گونه آگاهی از خود ندارد که چه روحی است و جسم نیز هیچ‌گونه اطلاعی از خود ندارد که چه جسمی است.
هوش مصنوعی: نه گوش انسان از شنیدن خود آگاهی دارد و نه چشم او از دیدن خود خبر دارد.
هوش مصنوعی: انسان در این حالت نه از چرخش و تغییرات دنیا آگاهی دارد و نه از موجودات دیگر مانند جن و انس (آدمیان) و شیطان و فرشتگان خبری می‌گیرد.
هوش مصنوعی: بسیاری از مردم در این مسیر عمیق فرو رفته‌اند، و گروه دیگری از سمت‌های مختلف به اینجا آمده‌اند.
هوش مصنوعی: هیچ‌یک از کسانی که در این مسیر می‌روند، از این راز باخبر نیستند و همچنین کسی که به اینجا می‌آید، از این موضوع اطلاعی ندارد.
هوش مصنوعی: چنان گم کردهاند سر رشته‌ی راز که هیچکس نمی‌تواند حتی باریک‌ترین نکته را به طور واضح درک کند.
هوش مصنوعی: انسان باید گردن خود را تسلیم کند و تحت فرمان الهی باشد، زیرا در برابر مشکلات و دردها تنها راه چاره صبر و سکوت است.
هوش مصنوعی: کسی که شجاعت و جسارت دارد تا در مسیر تسلیم و پذیرش قرار بگیرد، از ترس این که در برابر او سخن بگویند، باید به آرامی و سکوت عمل کند.
هوش مصنوعی: هر گونه گفت‌وگو را رها کرده‌ام و به این نتیجه رسیده‌ام که تنها راه حل، سکوت است. حالا حتی اگر بخواهم، ابروان و موی خود را نیز شکافتم تا مسیر نهایی سکوت را پیدا کنم.
هوش مصنوعی: همهٔ ما جز خاموشی راه دیگری نداریم، چون هیچکس طاقت شنیدن آه و نالهٔ دل را ندارد.
هوش مصنوعی: خاموشی باعث می‌شود که ما نیز بی‌صدا و خاموش شویم و از دیدن یار، منقلب و مدهوش می‌گردیم.
هوش مصنوعی: تا کی باید مانند چشمه‌ها پرجنب‌وجوش و بی‌وقفه فعالیت کنیم؟ در این لحظه باید مانند دریا سکوت کنیم و آرام باشیم.
هوش مصنوعی: از طریق سکوت و آرامش به وحدت و یگانگی کل هستی دست می‌یابی و خود را از تصور و خیالات رهایی می‌بخشی.
هوش مصنوعی: در آن خاموشی و سکوت، مانند دریا خواهی شد، و اگر به آرامی خود را تسلیم کنی، سر و صدای درونت همچون چشمه‌ای درخشان و شاداب خواهد شد.
هوش مصنوعی: از سکوت و بی‌صدایی، تمامی مردان عالم به من نشان دادند که رازها را به‌طور مداوم در دل خود نگه داشته‌اند.
هوش مصنوعی: اگر در خاموشی و سکوت قرار بگیری، به حقایق و اسرار عمیق آگاه می‌شوی و در میانه این تجربه، عین حقیقت را خواهی دید.
هوش مصنوعی: ای دل، خاموش شو و ابتدا مستی را رها کن، که دیگر چه زمانی می‌خواهی به پرستش جسم بپردازی؟
هوش مصنوعی: موانع مانند بت‌هایی که به طبع و خواسته‌های نفسانی وابسته‌اند، را در یک لحظه ترک کن و به خاطر بیاور که همین‌طور ماندن در دنیای مادی و گرفتاری‌های آن، تو را به گرداب خطرناکی سوق داده است.
هوش مصنوعی: تو در این گرداب دنیا غرق شده‌ای، ای کاش کشتی‌ات را از اینجا نفرستادی تا نجات پیدا کنی.
هوش مصنوعی: وقتی از میان امواج دریا عبور کنی و به سلامتی به سمت دیگر برسی، می‌توانی بگویی که ترس و نگرانی از بین رفته و حالا احساس آرامش و امنیت داری.
هوش مصنوعی: زمانی که کشتی‌ات به ساحل برسد، باید در سیر و سلوک خود تماشا کنی و به آنچه که درونت می‌گذرد، توجه داشته باشی.
هوش مصنوعی: در این دریا (دریای هستی) رازهای زیادی وجود دارد، اما نفس تو (وجود خودت و ویژگی‌های آن) بسیار عجیب و نادر است.
هوش مصنوعی: در این دریا هر چیزی مثل صدفی است که درون آن چیزی ارزشمند وجود دارد، اما نیک ببین که هر یک از چیزها دارای ویژگی‌ها و نکات متفاوتی هم هستند.
هوش مصنوعی: من در این دریای وسیع، کشتی‌های زیادی روانه کردم و در پایان، خود را به دریا سپردم و تمام لوازم و داشتن‌هایم را در دریا ریختم.
هوش مصنوعی: در این دریا (دنیای عرفان و تجربه روحانی) شگفتی‌های زیادی وجود دارد، اما جوهر و حقیقت این دنیا، مانند دریا، پایان‌ناپذیر و بی‌کران است.
هوش مصنوعی: به سواحل دریا کشتی را ببین و نهنگ‌های طبیعت را که هستند، از بین بببر.
هوش مصنوعی: در کنارهٔ جوی، به کشتی نگاه کن و ببین که وقتی از آن عبور کردی، چه منظره‌ای خواهی دید.
هوش مصنوعی: وقتی از آن دریای پرآشوب و درد (دریای پرخون) عبور کردی، می‌خواهم بگویم که در نهایت چگونه (و با چه حالتی) بیرون خواهی آمد.
هوش مصنوعی: تو در دریا هستی و در حالت بی‌خودی به خواب رفته‌ای، در حالی که درون کشتی، صورت تو از هر چیز بد دور است.
هوش مصنوعی: تو وقتی از دریا و مشکلات آن خلاص شده‌ای، در حالی که در دریا نهنگ وجود دارد، چگونه می‌توانم بگویم که عقل و هوش تو از بین رفته است؟
هوش مصنوعی: ای ناخدای کشتی، تو از کجا آمده‌ای که پس از آرامش و بی‌خیالی، حالا کشتی‌ات را از دریا به خشکی می‌کشی؟
هوش مصنوعی: در این دریا که موج‌هایی خونین وجود دارد، دل‌های آگاه از این دریا خارج می‌شوند.
هوش مصنوعی: دل آگاه به خطرات و مشکلات این دریا (زندگی) توجهی نمی‌کند و در آن نمی‌ماند، چون عاقل هرگز در وضعیتی که خطر دارد، بی‌دلیل باقی نمی‌ماند.
هوش مصنوعی: دل دانا، در حقیقت، نمی‌تواند رازهای عمیق و واقعیات را درک کند، مگر وقتی که به موفقیت و خوشبختی دست یابد و گوهر ارزشمندی را پیدا کند.
هوش مصنوعی: زمانی که کسی در این دریای معرفت به رازهای پنهانی دست پیدا کند، آن وقت می‌تواند حقیقت حق را با جزیی‌ترین نشانه‌ها و نشانه‌گذاری‌ها بروز دهد.
هوش مصنوعی: در این دریا که پر از مرواریدهای الهی است، همه موجودات و انسان‌ها از ابتدای خلقت تا آخر عمر در آن گرفتار هستند.
هوش مصنوعی: در این دریا، یکی از جوهرها وجود دارد که راز آن برای نادانان پنهان است.
هوش مصنوعی: در این دریا که من مشاهده کردم، حقیقت به‌طور کامل غرق شده و همه‌چیز در ذات طبیعی خود به چشم می‌خورد.
هوش مصنوعی: در این دریا که از وجود او، یعنی خدا، جهان شکل گرفته، همه امواج آن به طور مداوم در حال پیوستن و رفت و برگشت هستند.
هوش مصنوعی: در این دریا، آرزویی برای من پیدا شده که بخواهم در عمق آن شیون و غوغایی به راه ببرم.
هوش مصنوعی: من هنوز در این کشتی ظاهری و مادی زندگی می‌کنم، اما در عمیق‌ترین بخش وجودم به دریا و عمق روحانی خود وارد شده‌ام.
هوش مصنوعی: در این دریا که نور خورشید به مانند قطره‌ای از شکر در آن پراکنده است، زیبایی و جذابیت در این مکان به گونه‌ای است که مانند عطر موهای محبوب می‌ماند.
هوش مصنوعی: در این دریایی که با موج‌هایش پر شده، کجا می‌توانی این مروارید (دُرّ) را در این اوج بیابی؟ یعنی در شرایط سخت و پرتلاطم، پیدا کردن زیبایی یا حقیقت دشوار است.
هوش مصنوعی: اگر میدانی که اینجا فضای آشنایی وجود دارد، برای خودت کمی آشنا باش و در اینجا غوطه‌ور شو.
هوش مصنوعی: معنای این بیت این است که در حقیقت خود، جواهرِ معنایی وجود دارد که باید آن را کشف کنی و پنهان نکن؛ با نگاه به درون خود، این گنج را بیاب.
هوش مصنوعی: یک گوهر را از درون صدف بیرون بیاور و نشان بده؛ سپس خودت را از دیوانگی دور کن و به آرامش برسان.
هوش مصنوعی: در دریای فنا، جواهر وجود خود را جستجو کن، زیرا هیچ کس نتوانسته جواهر واقعی را در چنین جویی ببیند.
هوش مصنوعی: اگر در دریای فنا (محو شدن در ذات حق) قرار بگیری، همه‌چیز جز خداوند را پشت سر میگذاری و فقط با خداوند یکی می‌شویی.
هوش مصنوعی: تو در دنیایی وسیع و پر تلاطم هستی، در این اوضاع و احوال گاهی به پایین می‌روی و به سقوط می‌افتید و گاهی به اوج و بلندی می‌رسی.
هوش مصنوعی: تو در حالتی آشفته و گیج مانده‌ای و در پیچش و تلاطم این آب، ناگهان به جایی می‌افتی که غرق می‌شود.
هوش مصنوعی: زمانی که از مشکلات و چالش‌ها فراتر بروی و به عمق مسائل برسد، دیگر جایی برای مبارزه و مقاومت نخواهی داشت.
هوش مصنوعی: در این دریا، شنا کردن بسیار است و هیچ کناری برای آن وجود ندارد؛ این نشان می‌دهد که این دریا (نماد زندگی یا روح) بی‌پایان است و چالش‌های زیادی را در بر دارد.
هوش مصنوعی: در این دریا بسیاری از افراد گرفتار هستند و بدون هویت و شخصیت خود، همه فقیر و بی‌یار و یاور به شمار می‌آیند.
هوش مصنوعی: در درون دریا، مانند دیگی در حال جوش، مواد مختلفی وجود دارد؛ یعنی در عمق این دریا، سنگ‌های ریز و همچنین شن‌ها و ریگ‌ها دیده می‌شود. این تصویر نشان‌دهنده‌ی این است که در زیر ظاهر آشفته، چیزهای گوناگونی نهفته است.
هوش مصنوعی: در عمق دریا جواهر و مروارید وجود دارد، اما برای یافتن آنها باید راهنمایی داشته باشید.
هوش مصنوعی: اگر کشتی به خطر بیفتد و خراب شود، سریعاً بگو که وطن و مقصدت کجا بوده است.
هوش مصنوعی: در این دریا (دریای زندگی یا جهان) عمیق، تو سر خود را به سوی چین (که ممکن است اشاره به جایی دور یا مقصدی ایده‌آل باشد) فرود آورده‌ای.
هوش مصنوعی: من از تو می‌پرسم که چگونه می‌شود که بی‌دلیل و بی‌اختیار در این دریا غرق می‌شوی، و آیا این وضعیت برای یک مرد شایسته است؟
هوش مصنوعی: زمانی که فروتن و تسلیم می‌شوی و از همه خواسته‌ها و آرزوهای خود دست می‌کشی، در این حالت به صدا و سخن دیگران گوش می‌کنی و خود را شنونده‌ای می‌ابی.
هوش مصنوعی: اینجا وقتی خلاص و رها از همه چیز را درک کنی، متوجه می‌شوی که این لحظه به‌طور قطع و با یقین واقعی در دسترس است.
هوش مصنوعی: بسیاری از کشتی‌ها که به وسیلهٔ امواج دریا غرق شده‌اند، گویی هرگز وجود نداشته‌اند.
هوش مصنوعی: بسیاری از کشتی‌ها که حرکت کردند و رفتند، راه چین و ختن (دو منطقهٔ معروف در آسیا) را در پیش گرفتند.
هوش مصنوعی: بسیاری از کشتی‌ها که پر از نقره و طلا بودند، از میان آنها یک کشتی وارد آب شد.
هوش مصنوعی: بسیاری از کشتی‌ها در دریاهای پنهان و اسرارآمیز غرق شده‌اند، اما هیچ‌یک به چشم نمی‌آید و معلوم نمی‌شود.
هوش مصنوعی: بسیاری از کشتی‌ها در این دریا غرق شده‌اند و عمر آنها به پایان رسیده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.