نشستی در دل من چونت جویم
دلم خون شد مگر در خونت جویم
تو با من در درون جان نشسته
من از هر دو جهان بیرونت جویم
چو فردا گم نخواهی بود جاوید
پس آن بهتر بود کاکنونت جویم
مرا گویی چو گم گردی مرا جوی
چو بی چونی تو آخر چونت جویم
چو راهت را نه سر پیداست نه پای
نه سر نه پای چون گردونت جویم
یقین دانم که در دستم کم آیی
اگرچه هر زمان افزونت جویم
چو در دستم نمی‌آیی ز یک وجه
از آن هر روز دیگرگونت جویم
چو هر دم می‌کنی صد رنگ ظاهر
سزد گر همچو بوقلمونت جویم
نیایی ذره‌ای در دست هرگز
اگر هر دم به صد افسونت جویم
نمیرم تا ابد گر درد خود را
مفرح از لب میگونت جویم
چو دریا گشت چشم من ز شوقت
چگونه لؤلؤ مکنونت جویم
شکر ریز فریدم می نباید
شکر از خندهٔ موزونت جویم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و فراق می‌پردازد. او در دل خود نشانه‌های معشوق را جستجو می‌کند و بیان می‌کند که وجود معشوق برای او بسیار حیاتی است. اگرچه معشوق ممکن است هر لحظه ناپدید شود، ولی شاعر همچنان در پی یافتن اوست و از درد و شوق خود نمی‌میرد. همچنین، او در جستجوی جلوه‌های مختلف و رنگارنگ معشوق است و آرزوی این را دارد که بتواند حتی اندکی از جوهر وجود او را در دست بگیرد. این احساسات عمیق، شاعرانگی و روح عشق را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: تو در دل من نشسته‌ای و من به دنبال توام. دل من از غم فراق تو به درد آمده، مگر اینکه در خون خودت تو را جستجو کنم.
هوش مصنوعی: تو در دل و جانم نشسته‌ای، در حالی که من از همهٔ دنیا دور شدم و فقط به دنبال تو هستم.
هوش مصنوعی: اگر روزی نباشی و ناپدید شوی، بهتر است که همین حالا تو را جستجو کنم، زیرا بازگشت تو به این دنیا ممکن نیست و به فراموشی سپرده خواهی شد.
هوش مصنوعی: اگر تو از میان بروی و گم شوی، مرا به جستجوی خود فرمان می‌دهی، اما وقتی که وجود نداشته باشی، من چگونه تو را جستجو کنم؟
هوش مصنوعی: وقتی که راه تو نه سر دارد و نه پای، من هم به همین شکل تو را جستجو می‌کنم، نه سر و نه پای تو.
هوش مصنوعی: میدانم که اگر تو کم هم شوی در دلم، با این حال همیشه خواهان حضور تو هستم و به دنبال تو می‌گردم.
هوش مصنوعی: اگر هر روز به یک دلیل در دسترس من نیستی، بی‌تردید به دنبال تو با هر ظاهری می‌گردم.
هوش مصنوعی: چون تو هر روز با چهره‌های متفاوت ظاهر می‌شوی، برایم درست است که به دنبالت بگردم و مانند بوقلمون که تغییر رنگ می‌دهد، از تو خواسته باشم.
هوش مصنوعی: هرگز نمی‌توانم ذره‌ای به دست بیاورم (یعنی چیزی به دست نیاورم) اگر هر روز با هزاران فریب و ترفند تو به دنبال آن باشم.
هوش مصنوعی: هرگز نخواهم مرد، حتی اگر همیشه در رنج و درد خود باشم، چون همواره از لب‌های زیبای تو به عنوان مایه‌ی تسکین و شادی خود بهره می‌برم.
هوش مصنوعی: چشمان من از شدت اشتیاق مانند دریا پر شده است، چگونه می‌توانم با این حال به دنبال گوهری پنهان شده در تو باشم؟
هوش مصنوعی: من در شراب خویش شکر را نمی‌خواهم، چون خندهٔ دل‌نشین تو به اندازهٔ شیرینی کافی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.