از پس پردهٔ دل دوش بدیدم رخ یار
شدم از دست و برفت از دل من صبر و قرار
کار من شد چو سر زلف سیاهش درهم
حال من گشت چو خال رخ او تیره و تار
گفتم ای جان شدم از نرگس مست تو خراب
گفت در شهر کسی نیست ز دستم هشیار
گفتم این جان به لب آمد ز فراقت گفتا
چون تو در هر طرفی هست مرا کشته هزار
گفتم اندر حرم وصل توام مأوی بود
گفت اندر حرم شاه که را باشد بار
گفتم از درد تو دل نیک شود، گفتا نی
گفتم از رنج رهد باز، بگفتا دشوار!
گفتم از دست ستمهای تو تا کی نالم
گفت تا داغ محبت بودت بر رخسار
گفتم ای جان جهان چون که مرا خواهی سوخت
بکشم زود وزین بیش مرا رنجه مدار
در پس پرده شد و گفت مرا از سر خشم
هرزه زین بیش مگو کار به من بازگذار
گر کشم زار و اگر زنده کنم من دانم
در ره عشق تو را با من و با خویش چه کار
حاصلت نیست ز من جز غم و سرگردانی
خون خور و جان کن ازین هستی خود دل بردار
چون که عطار ازین شیوه حکایات شنود
دردش افزون شد ازین غصه و رنجش بسیار
با رخ زرد و دم سرد و سر پر سودا
بر سر کوی غمش منتظر یک دیدار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، در پی ملاقات یار خود به یاد میآورد که چگونه دلش از عشق او در عذابی دائمی به سر میبرد. او با anguishment از یار میپرسد که چرا در غم او کسی نیست که عاقل بماند و یار در پاسخ به او میگوید که هیچکس نمیتواند از قید محبت رها شود. شاعر از درد فراق و رنج ناشی از عشقش صحبت میکند و بر این باور است که اگر این عشق بهجای آرامش آورده است، زندگیاش تنها پراشفتگی و غم را به همراه داشته است. بالاخره، او حس میکند که باید خود را از این دنیای آزاردهنده برهاند و در انتظار یک دیدار با یار، دچار افسردگی و اندوه بیشتری میشود. عطار نیز در این شعر به شدت تحت تأثیر این احساسات قرار گرفته و خود را در دل درد و غصه مییابد.
هوش مصنوعی: در شب گذشته از پشت پردهٔ دل، چهرهٔ محبوب را دیدم و به خاطر آن، آرامش و صبرم را از دست دادم و همهٔ قرارم رفت.
هوش مصنوعی: حال و وضع من شده است مانند سر زلف سیاه او که درهم و نامنظم است. احساس من هم مانند خال تیره و تار روی چهرهاش است، به طور کلی به شدت آشفته و پریشان شدهام.
هوش مصنوعی: به کسی که به او عشق ورزیدهام، گفتم ای معشوق، من از زیباییها و چشمان تو به شدت مست و دیوانهام. او پاسخ داد که در این شهر هیچکس وجود ندارد که از پرستش و تأثیر من در امان باشد.
هوش مصنوعی: گفتم که این دل و جانم به خاطر دوری تو به لب رسیده است، او پاسخ داد که تو در هر گوشه و کنار مرا مقصر میدانی و هزار بار مرا کشتهای.
هوش مصنوعی: گفتم که در حریم وصالت، مأوای من است، او پاسخ داد که در حرم شاه، کسی بار نمیآورد؛ یعنی هیچکس نمیتواند به راحتی وارد حریم محبوب و بزرگمقدسی مانند شاه شود.
هوش مصنوعی: گفتم که با تحمل درد تو، قلبم آرام میگیرد، او پاسخ داد که نه، چنین نیست. گفتم که از رنجی که میبرم، رهایی مییابم، او گفت این کار به آسانی میسر نیست.
هوش مصنوعی: گفتم تا کی باید از ستمها و ظلمهای تو شکایت کنم، او پاسخ داد که تا زمانی که درد عشق و محبت تو بر صورتت وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: گفتم ای محبوب من، اگر میخواهی مرا عذاب بدهی، سریعتر این کار را بکن و بیش از این به من زحمت نده.
هوش مصنوعی: او در پس پرده پنهان شد و به من گفت که از روی خشم، دیگر بیش از این به من نگو و کارهایم را به خودم واگذار.
هوش مصنوعی: هرچند که من به خاطر عشق تو زار و نزار شوم یا زندگیام را دوباره آغاز کنم، میدانم که در مسیر عشق، برای تو و خودم چه کارهایی باید انجام دهم.
هوش مصنوعی: از من چیزی جز غم و پریشانی نصیبت نمیشود؛ پس از زندگی خود آزاد شو و خویشتن را رها کن.
هوش مصنوعی: عطار که از این روش حکایات را میشنود، از شدت درد و غصهاش دچار غم بیشتری میشود و رنجش بسیار افزایش مییابد.
هوش مصنوعی: با چهرهٔ زرد و حالتی غمناک و سردی دم، در کنار راهی که به منزل محبوبش ختم میشود، منتظر دیداری از اوست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر شود بحرِ کفِ همت تو موج زنان
ور شود ابر سر رایت تو توفان بار
بر موالیت بپاشد همه دُرّ و گوهر
بر اعادیت ببارد همه شخکاسه و خار
ای ز کار آمده و روی نهاده به شکار
تیغ و تیر تو همی سیر نگردند ز کار
گاه تیغ تو بر آرد ز سر دشمن گرد
گاه تیر تو بر آرد ز بر شیر دمار
هیبت تیغ تو و تیر تو دارد شب و روز
[...]
دی در آمد ز در آن لعبت زیبا رخسار
نه چنان مست به غایت، نه به غایت هشیار
طربی در دل آن ماه نو آیین ز نبیذ
اثری در سر آن لعبت زیبا رخسار
از خم زلفش برگ سمنش غالیه پوش
[...]
بوستانبانا امروز به بستان بدهای؟
زیر آن گلبن چون سبز عماری شدهای؟
آستین برزدهای دست به گل برزدهای؟
غنچهای چند ازو تازه و تر بر چدهای؟
دستهها بسته به شادی بر ما آمدهای؟
[...]
هرکه در پیش تو بر خاک بمالد رخسار
ملک کونین مسخّر بودش لیل و نهار
دگران گر به قدم بر سر کوی تو روند
من به سر بر سر کوی تو روم مجنونوار
سلطنت غیر تو کس را نسزد ز انکه به لطف
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.