آن روی به جز قمر که آراید
وان لعل به جز شکر که فرساید
بس جان که ز پرده در جهان افتد
چون روی ز زیر پرده بنماید
در زیبایی و عالم افروزی
رویی دارد چنان که میباید
خورشید چو روی او همی بیند
میگردد و پشت دست میخاید
امروز قیامتی است از خطش
خطی که هزار فتنه میزاید
گویی ز بنفشه گلستانش را
مشاطهٔ حسن میبیاراید
آورد خطی و دل ببرد از من
جان منتظر است تا چه فرماید
زین بیع و شری که خط او دارد
جز خون جگر مرا چه بگشاید
الحق ز معاملان خط او
دیری است که بوی مشک میآید
زین گونه که خط او درآبم زد
شک نیست که دوستی بیفزاید
عطار اگر چنین کند سودا
چه سود چو جان او نیاساید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل وصف زیبایی معشوق است: چهرهای ماهمانند که خورشید بر آن رشک میبرد و با نمایانشدنش جانها شیدا میشوند. از بیت پنجم سخن بر خط تازهٔ معشوق متمرکز میشود و شاعر با دو معنای «خط»، یعنی موی چهره و سند و نوشته، تصویر دادوستد و فرمان و معامله را میسازد که حاصلش برای عاشق تنها خون دل است. در پایان عطار با بازی میان «سودا» و «سود» میگوید این سودای عشق برایش سودی جز بیقراری جان ندارد.
هوش مصنوعی: آن چهره را جز ماه چه کسی میتواند بیاراید، یعنی رویش چون ماه درخشان است. و آن لب سرخ و لعلگونه چنان شیرین است که گویی شکر را میساید و از رونق میاندازد.
هوش مصنوعی: هنگامی که معشوق چهرهاش را از زیر پرده نشان دهد، جانهای بسیاری از پردهٔ پوشیدگی بیرون میافتند و شیدا و رسوای عالم میشوند.
هوش مصنوعی: او در زیبایی و روشنکردن جهان چهرهای دارد که کامل است و همانگونه است که باید باشد.
هوش مصنوعی: خورشید وقتی چهرهٔ او را میبیند، از رشک و حسرت سرگردان میچرخد و پشت دست خود را به دندان میگزد.
هوش مصنوعی: امروز از خط تازهرسته بر چهرهٔ او قیامتی و آشوبی برپاست؛ خطی که هزاران فتنه و بلا از آن زاده میشود.
هوش مصنوعی: گویی آرایشگر زیبایی، گلستانِ چهرهٔ او را با بنفشه، یعنی خط سیاهرنگ، آراسته است.
هوش مصنوعی: او خطی آورد، که هم موی تازهٔ چهره است و هم گویی فرمان و سندی نوشته، و با آن دلم را برد. اکنون جانم چشم به راه است که او چه فرمانی میدهد.
هوش مصنوعی: از این خرید و فروشی که خط او در کار دارد، گویی سند معاملهای باشد، جز خون دل و رنج چه چیزی نصیب من میشود؟
هوش مصنوعی: بهراستی مدتی است که از کسانی که با خط او سروکار و دادوستد دارند بوی مشک به مشام میرسد، زیرا خط او سیاه و خوشبو مانند مشک است.
هوش مصنوعی: با این شیوهای که خط او مرا در آب افکند و غرقه و بیقرار کرد، بیگمان مهر و دوستی من به او بیشتر میشود.
هوش مصنوعی: اگر عطار چنین سودای عشقی در سر داشته باشد و چنین معامله کند، چه سودی دارد وقتی جانش هرگز آرام نمیگیرد؟ شاعر میان «سودا» و «سود» بازی لفظی کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
شاید که دلم ققاع نگشاید
زان بت که به جز صداع ننماید
نز مجلس را ز خلوتم بخشد
نز حجره خاص بوسه فرماید
صد شربت زهرا گر دهد خشمش
[...]
چون نیستی آنچنان که میباید
تن در دادم چنانکه میآید
گفتی که از این بتر کنم خواهی
الحق نه که هیچ درنمیباید
با این همه غم که از تو میبینم
[...]
عشق تو به هر دلی فرو ناید
و اندوه تو هر تنی نفرساید
در کتم عدم هنوز موقوف است
آن سینه که سوزش تو را شاید
از هجر تو ایمنم چو میدانم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.