آن را که ز وصل او خبر بود
هر روز قیامتی دگر بود
چه جای قیامت است کاینجا
این شور از آن عظیمتر بود
زیرا که قیامت قوی را
در حد وجود پا و سر بود
وین شور چو پا و سر ندارد
هرگز نتواندش گذر بود
چون نیست نهایت ره عشق
زین ره نه نشان و نه اثر بود
هر کس که ازین رهت خبر داد
میدان به یقین که بی خبر بود
زین راه چو یک قدم نشان نیست
چه لایق هر قدم شمر بود
راهی است که هر که یک قدم زد
شد محو اگر چه نامور بود
چندان که به غور ره نگه کرد
نه راهرو و نه راهبر بود
القصه کسی که پیشتر رفت
سرگشتهٔ راه بیشتر بود
بر گام نخست بود مانده
آنکو همه عمر در سفر بود
وانکس که بیافت سر این راه
شد کور اگرچه دیدهور بود
کین راز کسی شنید و دانست
کز دیده و گوش کور و کر بود
مانند فرید اندرین راه
پر دل شد اگرچه بی جگر بود
عطار که بود مرد این راه
زان جملهٔ عمر نوحهگر بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به بررسی عشق و تب و تاب آن میپردازد و میگوید کسی که به وصال معشوق دست یابد، هر روز به قیامتی جدید دچار میشود. عشق واقعی فراتر از قیامت و شور و شوق است و راه آن نهایتی ندارد. هر کس که در این راه گام بردارد، ممکن است محو و بیخبر شود، زیرا در این مسیر هیچ نشان و راهبری وجود ندارد. تجربهٔ عشق پیچیدهتر از آن است که بتوان به سادگی از آن سخن گفت؛ حتی کسانی که در این راه سرگشتهاند، به نظر میرسد بیشتر در ابهام غرق شدهاند. در نهایت، عطار به عنوان یک راهنما و گویندهٔ این رموز عشق، از زندگی و عمر خود به عنوان نوحهگر بزرگ در این راه یاد میکند.
هوش مصنوعی: کسی که از وصال معشوق خود آگاه باشد، هر روز به نوعی قیامت و تحول جدیدی دچار میشود.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر از شور و هیجانی صحبت میکند که به واسطهٔ عشق و وصال محبوب به وجود آمده و بر این باور است که این احساسات و شور و شوق، از قیامت نیز بزرگتر و عظیمتر است.
هوش مصنوعی: زیرا قیامت برای قویان به اندازهٔ وجود پا و سر محدود است.
هوش مصنوعی: این شور و هیجانی که وجود دارد، چون پا و سر ندارد، هرگز نمیتواند از جایی عبور کند و پیش برود.
هوش مصنوعی: در این بیت گفته میشود که چون عشق راهی بیپایان و نامحدود است، هیچ نشانه یا اثری از آن نمیتوان مشاهده کرد.
هوش مصنوعی: هر کسی که در مورد این راه عشق چیزی میگوید، بدان که او خود بهدرستی از این راه آگاه نیست و بیخبر است.
هوش مصنوعی: اگر در این مسیر حتی یک قدم نشانهای وجود نداشته باشد، پس هر قدمی که برداشته شود، چه ارزشی دارد و چگونه میتوان آن را سنجید؟
هوش مصنوعی: این راهی است که هر کس قدمی در آن بردارد، چنان در آن غرق میشود که حتی اگر شخصی مشهور و معروف باشد، از یاد میرود.
هوش مصنوعی: هرچقدر هم که در عمق این راه دقت کرد، نه کسی در آنجا بود که راه رفته را نشان دهد و نه راهنما یا دلیلی برای هدایت وجود داشت.
هوش مصنوعی: در نهایت، کسی که زودتر به سفر رفت، در گمکردن راه بیشتر دچار سرگشتگی شد.
هوش مصنوعی: کسی که تمامی عمرش را در سفر به سر میبرد، تنها در نخستین گام مانده است.
هوش مصنوعی: کسی که در این مسیر افتاده و به بیراهه رفته، بیفایده است حتی اگر بصیرت داشته باشد؛ چرا که درک حقیقی ندارد و بر مسیر درست گام نمیگذارد.
هوش مصنوعی: کسی این راز را شنید و فهمید که آن شخص از نظر بینایی و شنوایی نابینا و ناشنوا بود.
هوش مصنوعی: عطار اشاره دارد که فردی (منظور فرید، یک شخصیت افسانهای و بزرگ در ادبیات) در این مسیر عاشقانه و معنوی، با وجود اینکه دلش پرشور و مشتاق است، از نظر جسمی ناتوان و بیجگر (بیقدرت) بوده است.
هوش مصنوعی: عطار، شاعر و عارف بزرگ، کسی بود که در مسیر تصوف و عرفان زندگی کرد و تمام عمرش را به سوگواری و نوحهخوانی دربارهٔ وضعیت انسانها و معنویت گذراند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خیریش نه زرد بلکه زر بود
نی بود ولیک نیشکر بود
با این شغبی که در گذر بود
دیوانه ز خویش بی خبر بود
نانش ز فطیر ماه و خور بود
آبش ز تراوش جگر بود
طفلی به رفاقت پدر بود
کز معنیش اندکی خبر بود
اکبر که تو را مهین پسر بود
گویا ز حسین عزیزتر بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.