آفتاب رخ آشکاره کند
جگرم ز اشتیاق پاره کند
از پس پرده روی بنماید
مهر و مه را دو پیشکاره کند
شوق رویش چو روی پر از اشک
روی خورشید پر ستاره کند
لعل دانی که چیست رخش لبش
خون خارا ز سنگ خاره کند
هر که او روی چو گلش خواهد
مدتی خار پشتواره کند
در میان با کسی همی آید
کان کس اول ز جان کناره کند
عاشقانی که وصل او طلبند
همه را دوع در کواره کند
بالغان در رهش چو طفل رهند
جمله را گور گاهواره کند
تا کسی روی او نداند باز
چهرهٔ مردم آشکاره کند
نور رویش ز هر دریچهٔ چشم
چون سیه پوش شد نظاره کند
عشق او در غلط بسی فکند
چون نداند کسی چه چاره کند
نتوانیم توبه کرد ز عشق
توبه را صد هزار باره کند
شیر عشقش چو پنجه بگشاید
عقل را طفل شیرخواره کند
زور یک ذره عشق چندان است
که ز هر سو جهان گذاره کند
ضربت عشق با فرید آن کرد
که ندانم که صد کتاره کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان اشتیاق و عشق خود به معشوق می‌پردازد. او از نور چهره و زیبایی‌هایی صحبت می‌کند که دل عاشقان را می‌سوزاند و شوق دیدار او به شدت بر جان آنها تأثیر می‌گذارد. عشق در نظر او شگفتی‌آور است و قدرت آن به حدی است که می‌تواند عقل را مانند کودکی بی‌تجربه به بازی بگیرد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس قادر نیست از عشق توبه کند، زیرا جذبه آن بسیار قوی و فراگیر است. در نهایت، او تصویرهایی از عشق را چون تاول‌هایی بر دل خواهان می‌سازد و بی‌تابی عاشقان را تجسم می‌کند.
هوش مصنوعی: خورشید، رخسار خود را نمایان می‌کند و شوق من چنان زیاد است که جگرم را پاره می‌کند.
هوش مصنوعی: از پس پرده، خورشید و ماه نمایان می‌شوند و این دو، پیشکاران زیبایی هستند.
هوش مصنوعی: شوق دیدن روی او مانند اشکی است که از چهرهٔ خورشید سرازیر می‌شود و او را پرستاره می‌کند، یعنی زیبایی و درخشندگی او را دوچندان می‌سازد.
هوش مصنوعی: می‌دانی لعل (درخشش و زیبایی) چیست؟ لبانش مثل سنگ خارا (سخت و دشوار) مانع از خیال و احساس می‌شوند و این احساسات را به خون می‌کشانند.
هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهد روی او مانند گل باشد، باید مدتی بر روی خارهای زشت و دردناک تحمل کند.
هوش مصنوعی: هرگاه با کسی در میان بیافتد، آن شخص به گونه‌ای می‌شود که اول از جانش جدا شود.
هوش مصنوعی: عاشقانی که در جستجوی وصال او هستند، همه را به یکدیگر نزدیک می‌کند و در آغوش عشق به یکدیگر متصل می‌سازد.
هوش مصنوعی: عاشقانی که در مسیر محبوب، به مانند کودکان بی‌تجربه و نادان می‌مانند، همه را به پرتگاه (گور) می‌برد و به وحشت می‌اندازد.
هوش مصنوعی: پس از آنکه کسی نتواند چهرهٔ او را بشناسد، مردم را نمایان و ظاهر کند.
هوش مصنوعی: هرکس که به چهره و زیبایی او نگاه کند، نور وجودش از چشم‌هایش می‌درخشد و وقتی آدمی در برابر او قرار می‌گیرد، گویی به سیاهی و اندوهی غرق می‌شود.
هوش مصنوعی: عشق او (مقصود از «او» معشوق است) انسان را در مشکلات و تنگناهای زیادی قرار می‌دهد و هیچ‌کس نمی‌داند چگونه باید از این وضعیت نجات یابد یا چه راه حلی داشته باشد.
هوش مصنوعی: ما نمی‌توانیم از عشق توبه کنیم، زیرا توبه در مورد عشق بارها و بارها انجام می‌شود و به سادگی ممکن نیست.
هوش مصنوعی: عشق او به قدری قوی و بی‌رحم است که وقتی به انسان می‌زند، عقل را مانند کودک شیرخواره ضعیف و ناتوان می‌کند.
هوش مصنوعی: قدرت یک ذره عشق آن‌قدر زیاد است که می‌تواند تمام جهان را تحت تاثیر قرار دهد و به هر طرف حرکت دهد.
هوش مصنوعی: عشق ضربتی به فرید (شخصیتی در داستان‌های عطار) زد که برای من غیرقابل فهم است؛ به‌طوری که نمی‌دانم چرا عشق می‌تواند صد زخم بر من بزند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
او ز برگ کلم گذاره کند
شلغم پخته را دو پاره کند
آنچه بایست و نیست پاره کند
هرکرا چاره نیست چاره کند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.