تا جلوه کرد، عارض چون ماه آرزو

دادیم دین و دل همه در راه آرزو

در خرمنم فتاد و بیک جلوه پاک سوخت

چون برق بود، دوره کوتاه آرزو

در ظلمت هوی و هوس مانده ایم باز

بیرون نیاوریم سر از چاه آرزو

جز ما، که ره بگوشه میخانه یافتیم

هستند عالمی همه گمراه آرزو