تا جلوه کرد، عارض چون ماه آرزو
دادیم دین و دل همه در راه آرزو
در خرمنم فتاد و بیک جلوه پاک سوخت
چون برق بود، دوره کوتاه آرزو
در ظلمت هوی و هوس مانده ایم باز
بیرون نیاوریم سر از چاه آرزو
جز ما، که ره بگوشه میخانه یافتیم
هستند عالمی همه گمراه آرزو