دلخسته چو من، در همه آفاق کسی نیست

پربسته تر از مرغ دلم، در قفسی نیست

غم، ناله ز تنگی دلم دارد و گویم

با هم نفسی ساز، که عیسی نفسی نیست

جز باده، که درمان دل غمزدگان است

فریاد رس این دل غمدیده کسی نیست

با قافله عمر، روانیم و در این راه

جز ناله شبگیر، صدای جرسی نیست

ای قافله سالار اجل، مهلتی امشب

کاز عمر بسی مانده و تا صبح بسی نیست