ساقی گره از کار من غمزده وا کن

این درد نهان را بدو پیمانه دوا کن

عمریست که مهر از همه عالم ببریدم

یکروز تو هم دامن اغیار رها کن

بستان و گل و مطرب و مهتاب مهیاست

تنها تو کمی، زود بیا! شور بپا کن