|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای خواجه مکن تا بتوانی طلب علم
کاندر طلب راتب هر روز بمانی
رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموز
تا داد خود از کهتر و مهتر بستانی
نی گوشهٔ کنجی و کتابی بر عاقل
بهتر ز بسی گنج و بسی کامروانی
گر بی‌خردان قیمت این ملک ندانند
ای عقل خجل نیستم از تو که تو دانی
فرعون و عذاب ابد و ریش مرصع
موسی کلیم‌الله و چوبی و شبانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به موعظه و نکوهش افرادی می‌پردازد که تنها به دنبال علم و دانایی‌اند بدون آنکه بر اعمال خود توجه کنند. شاعر به آنها هشدار می‌دهد که باید در کنار دانش، فنون اجتماعی و هنری را نیز بیاموزند تا بتوانند در زندگی موفق باشند. او به اهمیت عقل و خرد تأکید دارد و با اشاره به سرنوشت افرادی چون فرعون و موسی، به این نکته اشاره می‌کند که دانایی واقعی در درک عاقبت اعمال و رفتار است. شاعر در نهایت به این نتیجه می‌رسد که خرد و هوش به خودی خود باید مورد احترام قرار گیرند، حتی اگر دیگران ارزش آن را نمی‌دانند.
ای بزرگوار، تا می‌توانی، در پی کسب دانش نرو/ چرا که از این راه (هنگام طلبگی و دانشجویی )نمی‌توانی پولی به دست آوری. (فقیر می‌شوی)
هوش مصنوعی: به شوخی و ملامت و به شیوهٔ طرب زندگی کن و با این کار، حق خود را از کوچکتر و بزرگتر بگیری.
هوش مصنوعی: نشستن در گوشه‌ای و داشتن دانش و آگاهی برای فرد عاقل، از داشتن ثروت و لذت‌های بسیار بهتر است.
هوش مصنوعی: اگر بی‌خردان ارزش این دنیا را ندانند، ای عقل، از تو خجالت نمی‌کشم زیرا تو به این ارزش آگاهی.
هوش مصنوعی: در این بیت، سخن از فرعون و عذاب دائمی اوست که به خاطر طغیان و ستمگری‌اش دچار آن شده است. همچنین اشاره به موسی کلیم‌الله، پیامبری که با چوب خود معجزه‌ها کرده و در ابتدا به شغل شبانی مشغول بود، دارد. این بیت به نوعی هشدار می‌دهد که سرنوشت فرعون به سرانجامی بد انجامید و عقل و خرد هم باید از این عبرت بگذرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گویم ز دل خویش دهانت کنم ای دوست
گوید نتوان کرد ز یک نقطه دهانی
گویم ز تن خویش میانت کنم ای ماه
گوید نتوان ساخت ز یک موی میانی
ای دوست به صدگونه بگردی به زمانی
گه خوش سخنی گیری و گه تلخ زبانی
چون ناز کنی ناز ترا نیست قیاسی
چون خشم کنی خشم ترا نیست کرانی
مانند میان تو و همچون دهن تو
[...]
روزی که تو آن زلف پر از مشک فشانی
ما را ندهد هیچ کس از مشگ نشانی
زلف تو شکنج است و تو بازش چه شکنجی
جعد تو فشانده است تو بازش چه فشانی
گاه این ز بر سیم کند غالیه سائی
[...]
در کف دو زبانیست مرا بسته دهانی
گوید چو فصیحان صفت بیت زمانی
آن کودک عمری که بود کوژ چو پیری
و آواز برآورده چو آواز جوانی
ترکیب بدیعش ز جماد و حیوانست
[...]
ای ترک زبهر تو دلی دارم و جانی
ور هر دو بخواهی به تو بخشم به زمانی
با چون تو بتی زشت بود گر چو منی را
تیمار دلی باشد و اندیشهٔ جانی
از کوچکی ای بت که دهان داری گفتم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.