ای جهان را عدل تو آراسته
باغ ملک از خنجرت پیراسته
حلقهٔ شب رنگ زلف پرچمت
روزها رخسار فتح آراسته
در دو دم بنشانده از باران تیر
هر کجا گرد خلافی خاسته
خسروان نقش نگین خسروی
نام را جز نام تو ناخواسته
گنجها خواهان ز دستت زان شدند
کز پی خواهنده داری خواسته
در بلاد ملک تو با خاک بیز
راستی ناید ز خاک آراسته
ای به قدر و رای چرخ و آفتاب
باد ماه دولتت ناکاسته



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر، ستایشی از سلطان سنجر است که به ویژگیهای نیک و تواناییهای او در مدیریت و حاکمیت اشاره دارد. شاعر به برقراری عدل در جهان و زیباییهای باغ ملک به دست او اشاره میکند و عظمت شخصیت و نظام پادشاهیاش را در تقابلی با فساد و نادرستی میستاید. در این متن، از موفقیتهای او در مقابله با ناامنی و حفظ ثبات نام برده میشود و قدرت و حکمتش با قدرتهای طبیعی مانند چرخ و آفتاب مقایسه میگردد. در نهایت، شاعر به محبوبیت و خواستهای مردم از او به عنوان پادشاه اشاره میکند و او را به عنوان نمادی از راستی و عدالت معرفی میکند.
هوش مصنوعی: جهان را با عدالت تو زینت یافته و باغ سلطنت به خاطر شمشیر تو سامان داده شده است.
هوش مصنوعی: زلفهای پرچم تو شبگونه هستند که نقشی مشابه گلهای باغ را در روز ایجاد میکنند و چهرهٔ پیروزی را زینت میبخشند.
هوش مصنوعی: سلطان سنجر در هر زمان و مکانی که با مشکلات و ناهماهنگیها روبهرو میشود، به مانند کسی است که در دو دم (دقیقه) تیر بارانی را بر زمین گذاشته؛ یعنی او سریعاً به مشکلات پاسخ میدهد و در برابر ناعدالتیها واکنش نشان میدهد.
هوش مصنوعی: خسروان، که به عنوان پادشاهان و سلاطین شناخته میشوند، فقط نامی بر روی نگینِ سلطنتی دارند، و تنها نام تو (سلطان سنجر) بهراستی و بهحق بر آن نقش بسته است.
هوش مصنوعی: گنجها بهخاطر خواستههای تو از دستت دور شدهاند، چون آنچه که میخواهی، خود خواستهات را در پی دارد.
هوش مصنوعی: در سرزمینهای تحت حکومت تو، نمیتوان به حقیقت به کسی که در خاک سرزمینی آراسته زندگی میکند، اعتماد کرد.
هوش مصنوعی: ای کسی که به اندازه تقدیر آسمان و خورشید با ارزش و حکیم هستی، امیدوارم ماه خوشبختیات هرگز زائل نشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای جهان را عدل تو آراسته
باغ ملک از خنجرت پیراسته
حلقهٔ شبرنگ زلف پرچمت
روزها رخسار فتح آراسته
در دو دم بنشانده از باران تیر
[...]
ماه را ماند رخش ناکاسته
زلف چون شب ماه را آراسته
سرو بالایی که چون بالای او
باغبان یک سرو ناپیراسته
تا مرا سودای آن مه در سر است
[...]
آسمان پر انجم آراسته
هر یکی کار دگر را خاسته
دید قومی در نظر آراسته
قوم دیگر منتظر بر خاسته
مجلس عشرت مدام آراسته
همنشینان جمله دل برخاسته
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.