صبر کن ای تن که آن بیداد هجران بگذرد
راحت تن چون که بگذشت آفت جان بگذرد
خویشتن در بند نیک و بد مکن از بهر آنک
زشت و خوب و وصل و هجران درد و درمان بگذرد
روزگاری می‌گذار امروز از آن نوعی که هست
کانچه مردم بر خود آسان کرد آسان بگذرد
تا در این دوری ز داروی و ز درمان چاره چیست
صبر کن چندان که این دوران دونان بگذرد
گرچه مهجورم تن اندر درد هجران کی دهم
روزی آخر یاد ما بر یاد جانان بگذرد
گرچه در پیمان تست این دم چنان غافل مباش
کین جهان مختصرآباد ویران بگذرد
ماه‌رویا تکیه بر عشق من و خوبی خویش
بس مکن زیرا که هم این و هم آن بگذرد
شرم دار آخر که هردم الغیاث انوری
تازه بر سمع بزرگان خراسان بگذرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات ناشی از هجران و درد جدایی می‌پردازد و بر صبر و تحمل در برابر این مصایب تأکید دارد. او می‌گوید که تمام دردها و سختی‌ها بالاخره می‌گذرند و باید خود را از قید و بند خوبی و بدی مصارف زندگی آزاد کرد. روزها و لحظات تلخ نیز به زودی به پایان می‌رسند و حتی اگر دردی وجود دارد، امید به وصال و یاد محبوب می‌تواند تسکین‌دهنده باشد. شاعر همچنین یادآور می‌شود که دنیا و تمام تعلقاتش ناپایدارند و باید به عشق و خوبی‌ها توجه داشت، زیرا همه چیز در نهایت می‌گذرد.
هوش مصنوعی: ای بدن، صبر کن؛ زیرا این بی‌عدالتی و درد فراق نیز می‌گذرد. راحتی بدن هم زمانی که آفت جان و رنج برداشته شود، فراهم خواهد شد.
هوش مصنوعی: خودت را به خاطر خوب و بدی‌ها در بند نگذار، زیرا زیبایی‌ها و زشتی‌ها، وصل و جدایی، و درد و درمان همگی موقتی هستند و خواهند گذشت.
هوش مصنوعی: زمانی که امروز را سپری می‌کنیم، به نوعی که در حال حاضر وجود دارد، باید بدانیم آنچه را که مردم بر خود ساده و راحت گرفتند، به همین سادگی خواهد گذشت.
هوش مصنوعی: در این فاصله و دوری، دارو و درمانی وجود ندارد و چاره‌ای نیست جز اینکه صبر کنی تا زمانی که این دوران سخت و پست سپری شود.
هوش مصنوعی: هرچند که من دور از محبوبم و در درد جدایی به سر می‌برم، اما به خیال و یاد محبوب می‌اندیشم که روزی فرا خواهد رسید که این یادها نیز به فراموشی سپرده خواهند شد.
هوش مصنوعی: هرچند در این لحظه به خاطر پیمان تو هستم، اما مراقب باش که در غفلت نباشی، زیرا این دنیا بسیار زودگذر و ویران می‌شود.
هوش مصنوعی: ای زیبای دل‌ربا، تکیه کردن بر عشق و زیبایی خودت کافی نیست، زیرا هر دو اینها در نهایت از بین می‌روند و نابود می‌شوند.
هوش مصنوعی: شرم کن، زیرا هر لحظه فریاد کمک من، انوری، به گوش بزرگواران خراسان می‌رسد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد
بر دل آید چون ز دل بگذشت از جان بگذرد
راست اندازی چشمش بین که گر خواهد به حکم
ناوک مژگان او بر موی مژگان بگذرد
باد وقتی آب را همچون زره داند نمود
[...]
جمع باش ای دل که این وقت پریشان بگذرد
گرچه مشکل مینماید لیک آسان بگذرد
چشم یعقوب از نسیم پیرهن روشن شود
وز سر یوسف بلای چاه و زندان بگذرد
هیچ حالی را بقایی نیست بی صبری مکن
[...]
روی زیبای تو گر بر ماه تابان بگذرد
شرم دارد از رخت افتان و خیزان بگذرد
گر ببیند عکس رویت پادشاه نیمروز
از شعاع روی تو حیران و سوزان بگذرد
مار افعی گر ببیند زلف پرتاب تو را
[...]
بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟
مور ما چون تلخکام از شکرستان بگذرد؟
می رساند رشته نسبت به آن زلف دراز
چشم من چون از سر خواب پریشان بگذرد؟
طوق هستی بر گرفت از گردنم داغ جنون
[...]
عمر چون بی آرزوی لعل جانان بگذرد
رهروی باشد که بی آب از بیابان بگذرد
آنکه خواهد طی نماید شاه‌راه عشق را
شرط آن باشد که اول گام از جان بگذرد
عشق روگردان ز تیر بی‌حد معشوق نیست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.