ای جهان را جمال و جاه تو زین
اسم و رسم تو اسم و رسم حسین
در و دست تو مقصد آمال
دل و طبع تو مجمع‌البحرین
عرصهٔ همتت چنان واسع
که در آن عرصه گم شود کونین
نزد عهدت وفا برابر دین
پیش طبعت عطا برابر دین
حال من بنده و حوالت من
گشت آب حیات و ذوالقرنین
ای چو الیاس و خضر بر سر کار
عزم تزویج کن مگو من این
انتظارم مده بده ز کرم
گر همه نقد نیست بین‌البین
من نگویم که می‌نخواهم جنس
تو مگو نیز من ندارم عین
خود چو معطی تویی و سایل من
بیش از این عشوه شین باشد شین
ای چو سیمرغ جفت استغنا
بیش از این باش با غراب‌البین
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قصیده به مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی می‌پردازد و او را فردی با جمال و جاه عالی توصیف می‌کند. او به گستردگی همت و وسعت عمل عمرانی اشاره می‌کند و او را همچون الیاس و خضر در مقام محوری معرفی می‌کند. همچنین، شاعر انتظار دارد که ابوالحسن به درخواست‌های وی پاسخ دهد و از بخشش خود دریغ نکند. در نهایت، رابطه‌ی شاعر و مجدالدین را تحت عنوان سائل و معطی بیان می‌کند و بر اهمیت این ارتباط تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: تو ای کسی که زیبایی و مقام تو، جهان را زینت بخشیده است؛ به‌واسطهٔ نام و نشانی که داری، به شکوه و عظمت حسین (ع)، یعنی شخصیت بزرگ و والا، افزوده‌ای.
هوش مصنوعی: دست‌های تو باعث تحقق آرزوهاست و وجود تو نقطهٔ تلاقی دو دریا (یا دو عنصر متضاد) است.
هوش مصنوعی: تلاش و همت تو آن‌قدر گسترده و وسیع است که در آن حتی دو جهان (این عالم و عالم دیگر) هم می‌توانند گم شوند.
هوش مصنوعی: وفای به عهد تو در پیش خداوندی و اصول دین، همانند بخشندگی و طبع نیک تو در برابر دین است.
هوش مصنوعی: حال من چنان است که بنده‌ای در خدمت تو تبدیل به آب حیات شده‌ام و به وضعیت ذوالقرنین (ملک عظیم) در آمده‌ام، یعنی از کسی که قدرت و حکومت دارد.
هوش مصنوعی: ای مجدالدین ابوالحسن عمرانی، تو مانند الیاس و خضر در کار خود استوار و مصممی؛ پس در کار ازدواج، عزم خود را جزم کن و نیازی به گفتن اینکه من این کار را نمی‌کنم، نیست.
هوش مصنوعی: انتظار نداشته باش که من بی‌چشم‌پوشی و با کمال میل، چیزی از تو بخواهم، اگرچه همه چیز در دسترس نیست و ممکن است به اندازه‌ای که می‌خواهم نباشد.
هوش مصنوعی: من نمی‌گویم که از محبت تو چیزی نمی‌خواهم و تو هم نگو که من شایسته‌اش نیستم.
هوش مصنوعی: تو خود بخشنده‌ای و من خواسته‌ام، پس به طور زیباتر و دلنشین‌تری به من عطا کن.
هوش مصنوعی: ای تو مانند سیمرغ (پرنده‌ای افسانه‌ای) که از هر نوع نیاز بی‌نیازی و توانایی است، بیشتر از این با این حالت وجود داشته باش.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بهمه شهر بود ازو آذین
در بریشم چو کرم پیله زمین
باغبان! زیر سرو بن منشین
نه کجا سرو نیست نیست زمین
نه همه سایه زیر سرو بود
زیر شاخ سمن شو و بنشین
باغ تو پر درخت سایه ورست
[...]
مجلس است این مگر بهشت برین
که بنای بهشت است بر این
پیکر بومش از بدایع روم
نقش دیوارش از صنایع چین
این ز دلها همی زداید زنگ
[...]
قدحی نوش کرد شاه زمین
شاه محمود سیف دولت و دین
تا که نفس چو آب او شد پاک
شد متین شخص او چو کوه متین
نز پی علتی و رنجی خورد
[...]
ای جمال ترا کمال قرین
طوق طوع تو بر شهور و سنین
از یمین تو ملک برده یسار
به یسار تو دهر خورده یمین
هر کجا حزم تو فرود آید
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.