هرکه دل بر سرو بالائی نهد
بر سر هر آرزو پائی نهد
جمله برخیزد ز راه خویشتن
آنکه سر در راه سودائی نهد
دل بپردازد زهر رائی که هست
پس بیارد بر دل آرائی نهد
برنگین جان معمائی کند
پس براو موم تمنائی نهد
در حریم گوهر دل، هر شبی
از سرشک دیده دریائی نهد
در بدن هرچند شیدائی کند
پیرهن را نام شیدائی نهد
تن بسوزد سوخته خاکی کند
چشم را بر روی زیبائی نهد
زیر هر برگ از گل رخسار او
خود بخود باغ تماشائی نهد
وز خطا او بر سر منشور عشق
رسم توقیعی بطغرائی نهد
طیلسان عقل در پا افکند
زاهدی را نام رسوائی نهد
لاتکف بر نقد امروزی کشد
لامکن در پای فردائی نهد
ناتوانی می نهد او را ولیک
دست بر کتف توانائی نهد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان آثار عشق و آرزوهای انسانی می‌پردازد. او از کسانی سخن می‌گوید که دلبسته زیبایی‌ها هستند و برای رسیدن به آرزوهای خود باید از راه خویش گام بردارند. عشق را به عنوان نیرویی توصیف می‌کند که دل را می‌سوزاند و انسان را به شیدایی وامیدارد. همچنین، شاعر به تضادهای عقل و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق می‌تواند زاهدان را دچار رسوایی کند. در نهایت، به توانایی‌های درونی انسان اشاره دارد که در برابر ضعف‌ها و ناتوانی‌ها به کمکش می‌آید.
هوش مصنوعی: هر کسی که احساسش را به عشق و زیبایی های بلند سرازیر کند، به هر آرزویی که دارد، دست می‌یابد.
هوش مصنوعی: تمام افراد به‌طور طبیعی از مسیر خود برمی‌خیزند و به سمت خواسته‌ها و آرزوهایشان می‌روند، به ویژه کسانی که برای دستیابی به اهدافشان تلاش می‌کنند.
هوش مصنوعی: دل از اندیشه‌های بی‌حاصل دور می‌شود، و سپس زیبایی‌ها را در دل جای می‌دهد.
هوش مصنوعی: برنگین جان، برای کسی که دلش را به دست آورده، معما و رازهایی را می‌سازد؛ سپس بر او آرزویی از نوع محبت و عشق می‌افکند.
هوش مصنوعی: در دل گران بها، هر شب اشکی همچون دریا از چشمانم می‌ریزد.
هوش مصنوعی: هرچند که در بدن، شور و شوق وجود داشته باشد، اما لباس (پیرهن) به تنهایی نمی‌تواند نشانه‌ای از آن شور و شوق باشد.
هوش مصنوعی: بدن در آتش می‌سوزد و خاکستر می‌شود، اما چشم بر زیبایی می‌افکند و به آن می‌نگرد.
هوش مصنوعی: هر برگ از گل، به گونه‌ای زیبایی و شگفتی تصویر چهره او را به نمایش می‌گذارد و باغ را به تماشا دعوت می‌کند.
هوش مصنوعی: او با خطا و اشتباه خود، امضایی به شکل سیر و عشق بر روی منشوری به نام عشق قرار می‌دهد.
هوش مصنوعی: عقل و تفکر زاهدی را که به دنبال دنیا نبوده است، به شکست و رسوایی می‌کشاند.
هوش مصنوعی: هرچه امروز به دست می‌آوری را صرف نکن، زیرا ممکن است فردا به آن نیاز داشته باشی.
هوش مصنوعی: ناتوانی او را به زمین می‌زند، اما او دستش را بر شانه قدرت قرار می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.