سوز دلم باتو گفت حرف نهانی دگر
بلبل و گل را بود گوش و زبانی دگر
زنده چو گردم به حشر گر بکشی دیگرم
سهل بود گر شود صرف تو جانی دگر
زندگی جاودان نیست یقین ور بود
جز بدهان توام نیست گمانی دگر
گرچه خدنگ بتان سینه نشان میکند
ناوک آن غمزه راهست نشانی دگر
بار گرانان کشد یار سبکروح چند
بهر خدا ساقیا رطل گرانی دگر
همت اهلی گذشت از دو جهان بهر دوست
تن بجهان در گرو او بجهانی دگر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از رازی میگوید که سوز دلش با یار در میان نهاده و آمادگی خود را برای بارها جان دادن در راه او اعلام میکند. جاودانگی را تنها در دهان یار میجوید و غمزهٔ او را تیری میداند که هدفی ژرفتر از سینه دارد. سپس از ساقی جامی سنگین میخواهد تا سنگینی گرانجانان را تاب آورد و در پایان میگوید که همتش از دو جهان گذشته و تنش در این جهان و دلش در جهان دیگرِ دوست است.
هوش مصنوعی: سوز و آتش دلم رازی پنهانی را به تو گفت که با زبان معمول گفتنی نیست؛ همانگونه که بلبل و گل گوش و زبانی دیگر و ویژه برای گفتوگوی خود دارند.
هوش مصنوعی: اگر مرا بکشی، در روز رستاخیز دوباره زنده میشوم و اگر باز مرا بکشی باکی نیست؛ آسان است که جانی دیگر هم در راه تو صرف شود.
هوش مصنوعی: زندگی جاودان یقینی نیست و اگر هم باشد، گمان من این است که جز در دهان تو یافت نمیشود؛ یعنی آب حیات و جاودانگی در لب و دهان یار است.
هوش مصنوعی: هرچند تیر زیبارویان سینه را هدف میگیرد، تیر غمزهٔ یار هدفی دیگر و ژرفتر دارد، یعنی دل و جان را نشانه میگیرد.
هوش مصنوعی: یار لطیف و سبکروح تا کی بار آدمهای گرانجان و ملالآور را تحمل کند؟ ای ساقی، تو را به خدا جامی بزرگ و سنگین دیگر بده تا این سنگینی از یاد برود.
هوش مصنوعی: همت اهلی برای دوست از هر دو جهان گذشته است؛ تنش در این جهان است اما جانش در گرو یار و در جهانی دیگر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.