گر میل تو جان سوزس عشاق نمی بود
جان همه عالم بتو مشتاق نمی بود
بر آینه رویان نظرت گر نفتادی
یکصورت مطبوع در آفاق نمی بود
گر شمع رخت عکس بگردون نفکندی
قندیل مه و مهر درین طاق نمی بود
وصل تو اگر کام دل خلق نمیداد
ناکامی هجر تو بما شاق نمی بود
ایکاج که اهلی ننوشتی سخن تو
تا لاله صفت سوخته اوراق نمی بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به اشتیاق و محبت عمیق عاشقان به معشوق اشاره میکند و میگوید که اگر جذبه و زیبایی معشوق وجود نداشت، هیچ کس به او دل نمیباخت. او همچنین بیان میکند که اگر نگاه معشوق بر آینه نمیافتاد، زیباییهای جهان نیز بوجود نمیآمدند. فقدان وصال معشوق باعث میشود که عاشقان در انتظار و ناکامی باشند و عدم وجود سخنی از معشوق موجب سوختن دلهای عاشقان شده است. کل شعر حول محور عشق و زیبایی متمرکز است و به تاثیر معشوق بر زندگی و احساسات عاشقان اشاره میکند.
هوش مصنوعی: اگر تمایل تو آنقدر سوزاننده نبود، عاشقان هرگز اینقدر نسبت به تو تشنه و آرزومند نمیشدند. جان همه موجودات به تو وابسته نیست.
هوش مصنوعی: اگر به چهرهی زیبای آینهنشینان نگاه نکنی، هیچ چهرهی دلپذیری در جهان وجود نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: اگر چهرهی تو نور خود را بر افلاک نپاشیده بود، در این آسمان نه ستارهای میدرخشید و نه ماه و خورشید وجود داشتند.
هوش مصنوعی: اگر در وصل تو دل مردم به آرامش نمیرسید، جدایی از تو برای ما اینقدر سخت نمیبود.
هوش مصنوعی: اگر تو سخنی نداشته باشی، مانند لالهای که سوخته باشد، کاغذها بیمعنا میشوند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.