|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
عیسی دم من کز نفسش جان بتن آید
گر مرده حدیثش شنود در سخن آید
ماییم و سجودی و نیازی بر آن بت
جز سجده دیدار چه از برهمن آید
چون لاله ز داغت کفنم گر بگشایند
بیرون کف خاک سیهم از کفن آید
نامردم اگر از ستم دوست بنالم
گر محنت عالم همه بر جان من آید
هر دلکه سفر کرد چو اهلی بسوی دوست
بسیار غریب است اگر با وطن آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و اشتیاق به محبوب سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حضور محبوب چقدر جان‌افزا است. او به سجده و نیازی که بر محبوب دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که جز دیدار او، هیچ چیزی برایش معنا ندارد. همچنین، شاعر از درد و رنج ناشی از دوری می‌گوید و اعتراف می‌کند که اگر از ستم محبوب شکایت نکند، بی‌نصیب از عشق خواهد بود. در نهایت، او بیان می‌کند که هر کس به دیدار محبوب می‌رود، اگرچه با طعمی از غم و غربت مواجه می‌شود، باز هم ارزش سفر به سمت معشوق را دارد.
هوش مصنوعی: اگر عیسی دم من را بشنود و از نفسش جان بگیرد، حتی اگر مرده باشد، وقتی از او صحبت شود، زنده شده و به سخن می‌آید.
هوش مصنوعی: ما پرستندگان و خاضعانی هستیم که تنها به سجده و نیاز در برابر آن معشوق پرداخته‌ایم و هیچ چیزی جز دیدار آن محبوب برایمان از برهمن (خدای متعالی) نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: وقتی که در سوگ تو، کفنم را بگشایند، به‌جای آن‌که تنها خاک سیاه از آن بیرون بیاید، عشق و دلتنگی من همچون گل لاله نمایان خواهد شد.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم از ظلم دوست شکایت کنم، مردمان بی‌وفا محسوب می‌شوم؛ حتی اگر تمام رنج‌ها بر زندگی‌ام سایه بیفکنند.
هوش مصنوعی: هر دلی که برای دیدار دوستش سفر کند، بسیار غریب و دور از خانه به نظر می‌رسد حتی اگر به وطن خود برگردد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر باد، که از سوی بخارا به من آید
با بوی گل و مشک و نسیم سمن آید
بر هر زن و هر مرد، کجا بروزد آن باد
گویی: مگر آن باد همی از ختن آید
نی نی، ز ختن باد چنو خوش نوزد هیچ
[...]
هر باد که از سوی بخارا به من آید
با بوی گل و مشک و نسیم سمن آید
بر هر زن و هر مرد کجا بر وزد آن باد؟
گویی مگر آن باد همی از ختن آید
هر شب نگرانم بیمن تا تو بر آیی
زیرا که سهیلی و سهیل از یمن آید
کوشم که بپوشم صنما نام تو بر خلق
ز اوّل سخنی نام تو اندر دهن آید!
هر باد کی از سوی بخارا بمن آید
زوبوی گل و مشک و نسیم سمن آید
برهرزن و هر مرد کجا بروزد آن باد
گوید مگر آن باد همی از ختن آید
نه نه زختن باد چنان خوش نوزد هیچ
[...]
روزی که جفاهای تو بر یاد من آید
دل نوش کند غصه و از خویشتن آید
چون صفّ بلا، راست کنی از سر تسلیم
مرد آن بود آری، که نه کمتر ززن آید
گر تیغ بیالاید عشقت بمن این فخر
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.