لعلت بخنده هرچه دلم از تو خواست کرد
صد وعده دروغ بیک خنده راست کرد
مقصود ما هلک شدن بود غایتش
عشق تو آنچه غایت مقصود ماست کرد
برقی ز آفتاب رخت درچمن فتاد
بازار گل چو خرمن مه روبکاست کرد
دیدی که چشم مست تو چون خواست قتل ما
نگذاشت جای آشتی و هرچه خواست کرد
باور مکن که چرخ جفا کار کج نهاد
کاری چنانکه خاطر ما خواست راست کرد
اهلی برید دل ز طمع ای شکر لبان
از جان گذشت و آنچه مراد شماست کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف عشق و تاثیرات آن بر دلباخته میپردازد. او در مییابد که با خنده معشوق، هر چه دلش خواسته تحقق مییابد و عشق او هدف نهایی زندگیاش شده است. چهره معشوق مانند آفتاب درخشان است و زیباییاش بازار دلها را به تپش میآورد. شاعر با اشاره به چشم معشوق که در پی کشتن اوست، به ناامیدی از آشتی با او اشاره میکند. در پایان، شاعری به دلتنگی و گذشت از خواستههای شخصیاش میپردازد و بر جانفشانی در عشق تأکید میکند.
هوش مصنوعی: لبخند دلربایت به همه خواستههایم پاسخ میدهد، در حالی که تو با وعدههای دروغین، با یک لبخند واقعی همه چیز را به من نشان دادی.
هوش مصنوعی: هدف ما از زندگی ورود به هلاکت و فنا بود، اما عشق تو نهایت آن چیزی است که ما به دنبال آن هستیم.
هوش مصنوعی: نوری از چهرهی تو در چمن پخش شد و فضای گلستان را همچون خوشهای از مه زیبا کرد.
هوش مصنوعی: چشمان زیبای تو به قدری مسحورکننده است که حتی وقتی به ما آسیب میزند، فرصتی برای آشتی باقی نمیگذارد و هر کاری که بخواهد، انجام میدهد.
هوش مصنوعی: به باور نیاور که سرنوشت نادرست و بیرحم، کاری را انجام داده که مطابق میل ما باشد.
هوش مصنوعی: دل را از طمع رها کن، ای عزیز با لبانی چون شکر؛ او جانش را فدای تو کرد و به آنچه که خواستی، رسید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.