کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست
ما و شراب کهنه که یار قدیم ماست
ما را هوای عرش ازین آستانه نیست
حقا که آستان تو عرش عظیم ماست
این بوی جانفرای که از گل دمد مگر
بوی خوش غزاله عنبر شمیم ماست
ما درد دسوت پیش حکیمان نمی بریم
ساقی بیار می که مسیح و حکیم ماست
اهلی مرو بکعبه بیا در حریم عشق
کز کعبه آنچه می طلبی در حریم ماست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش می و عشق در برابر وسایل رستگاری و درمان رایج است. شاعر آب حیات، عرش، پزشکان و کعبه را با شراب کهنه، آستان معشوق، ساقی و حریم عشق میسنجد و همه را فروتر میداند. در بیت پایانی، اهلی خود را از سفر کعبه بازمیدارد و حریم عشق را جای همهٔ مقصودهای کعبه میشمارد.
هوش مصنوعی: آب حیات خضر کجا همنشین طبع سالم و پاک ماست؟ ما با شراب کهنه سر و کار داریم که دوست دیرینهٔ ماست؛ یعنی جاودانگی را در می میجوییم نه در آب خضر.
هوش مصنوعی: ما با داشتن این آستانه آرزوی عرش و آسمان نداریم؛ به راستی آستان درگاه تو برای ما همان عرش بزرگ خداوند است.
هوش مصنوعی: این بوی جانافزایی که از گل برمیخیزد، گویا همان بوی خوش معشوق آهووش ماست که عطر عنبر دارد.
هوش مصنوعی: ما درد دل خود را نزد پزشکان نمیبریم؛ ای ساقی، شراب بیاور که می برای ما هم مسیح شفابخش است و هم پزشک.
هوش مصنوعی: اهلی خطاب به خود میگوید: به کعبه نرو و به حریم عشق بیا، زیرا هر آنچه از کعبه میخواهی در حریم عشق ما یافت میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنها که بی تو در دل و جان سقیم ماست
از درد خود بپرس که یار قدیم ماست
باغ بهشت بی سر کویت جهنم است
دیدار حور بی تو عذاب الیم ماست
گردن ز تیغ حکم تو پیچیدمی ولی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.