خونم به جور تیغ تو در گردن خودست
هر کس با تو دوست بود دشمن خودست
مستانه سرو ناز تو ره میرود مگر
سرمست جلوه ای خرامیدن خودست
خار ره تو هر که بسوزن کشد ز پا
همچون مسیح خار رهش سوزن خودست
جز تیغ دوست کیست که فریادرس شود
ما را که کار دل همه در گردن خودست
هرگز نظر به خرمن عالم نمی کند
اهلی که خوشه چینی اش از خرمن خودست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و زخمهای ناشی از عشق سخن میگوید و به دوست پرداخته که بر دل عاشق تیغ میزند. او اشاره میکند که هر کسی که با معشوق رابطه دارد، در واقع با خود دشمنی میکند و از رنج آن آگاه است. همچنین، شاعر به سختیهای راه عشق تشبیه میکند و میگوید که مانند مسیح، باید با خارها و رنجها کنار بیاییم. در پایان، اشاری به استقلال شاعرانه خود دارد و تأکید میکند که محصول عشق و هنر او از خود اوست و به منابع بیرونی وابسته نیست.
هوش مصنوعی: نگرانی و درد من از توست، چرا که به خاطر تو و به خاطر آسیبهایی که به من رساندهای، احساس میکنم که خونم بر گردنم جاری است. هر کسی که با تو دوستی کند، در واقع به خودش آسیب میزند.
هوش مصنوعی: سرو ناز تو با زیبایی خاصی در حال قدم زدن است و انگار که همه چیز تحت تأثیر جذابیت او قرار گرفته است. این زیبایی به قدری دلربا و مسحورکننده است که باعث میشود دیگران هم در حالت سرمستی و شگفتی به او نگاه کنند.
هوش مصنوعی: هر کسی که برای تو زحمت بکشد و سختیها را تحمل کند، مانند مسیح میتواند بر دردها غلبه کند. در واقع، مشکلات و دردها تنها برای اوست که خود را در مسیر محبت قرار داده است.
هوش مصنوعی: هیچکس جزدوست نمیتواند در سختیها به ما کمک کند، زیرا دل هر فردی تنها به خود او بستگی دارد.
هوش مصنوعی: اهلی که از خرمن خود خوشه چینی میکند، هرگز به خرمن دیگران نگاه نمیکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.