چو چاره از غم خونخواره نمییابم
جز آنکه جان بدهم چاره یی نمی یابم
بهار عمر خزان کردم از غمت ایگل
هنوز فرصت نظاره یی نمی یابم
ز دست جور تو آواره جهان گشتم
ولیک همچو خود آواره یی نمی یابم
هنوز تیره شبم با هزار مشعل آه
شبی که همچو تو مهپاره یی نمی یابم
خوشم بخواری دل با هزار زخم زبان
بسختی دل خود خاره یی نمی یابم
شبم نمیرود از غصه خواب اگر روزی
ملامتی ز ستمکاره یی نمی یابم
بجان دوست که هرگز ز خانقه اهلی
صفای محبت میخواره یی نمی یابم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از غمی مینالد که جز مرگ درمانی ندارد. عمرش در این غم پژمرده شده، آوارهٔ جهان گشته و شبهایش بی معشوق با همهٔ آههای سوزان تاریک مانده است. او به خواری و سرزنش خو گرفته و دلش را از سنگ سختتر میبیند. در پایان، صفای بادهنوشان را بر خانقاه برتری میدهد.
هوش مصنوعی: چون برای غمِ خونریز و جانفرسای عشق درمانی پیدا نمیکنم، راهی جز جان دادن برایم نمانده است.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ گلمانند، بهارِ عمرم را از غم تو به پاییز رساندم، اما هنوز فرصتی نمییابم که یک بار تو را تماشا کنم.
هوش مصنوعی: از ستم تو در جهان سرگردان و آواره شدم، ولی هیچ آوارهای را به اندازهٔ خودم آواره نمیبینم.
هوش مصنوعی: شبی که ماهرویی چون تو را در کنار ندارم، با آنکه هزار مشعلِ آهِ سوزان برافروختهام، شبم همچنان تاریک است.
هوش مصنوعی: با هزار زخمِ زبان و سرزنش، به خوار شدن دلم خرسندم؛ هیچ سنگ خارایی به سختی و تابآوریِ دل خود نمییابم.
هوش مصنوعی: اگر روزی از معشوقِ ستمگر سرزنشی نشنوم، شب از غصه خوابم نمیبرد؛ یعنی به ملامت او چنان خو گرفتهام که نبودنش آزارم میدهد.
هوش مصنوعی: اهلی به جان دوست سوگند میخورد که در خانقاه هرگز صفا و یکرنگیِ محبتِ یک بادهنوش را نمییابد؛ یعنی صفای میخانه و رندان بر خانقاه و زاهدان برتری دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.