من از اول ترا خورشید عالم سوز میدیدم
همه امروز می بینند و من آنروز میدیدم
بیاران مینمود از غمزه چشمت مردمی لیکن
من از آن غمزه در دل ناوک دلدوز میدیدم
ز هجرم تیره بخت اکنون کجا شد آن نکو بختی
که خورشید رخت از طالع فیروز میدیدم
خوشا آنشب نشینیها که در جمع سهی قدان
ترا مجلس نشین چونشمع بزم افروز میدیدم
هم از اول که من گشتم چو اهلی مست چشم تو
نشان جادویی زان چشم سحر آموز میدیدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق میگوید که از همان آغاز به زیبایی سوزان و خطرناک معشوق پی برده بود، پیش از آنکه دیگران آن را دریابند. او در ناز چشم معشوق تیر دلدوز و جادو میدید، در حالی که دیگران فقط مهربانی آن را میدیدند. در میانهٔ غزل با حسرت از روزگار وصال و شبنشینیهایی یاد میکند که معشوق مانند شمع مجلس را روشن میکرد، و اکنون از دوری او تیرهبخت شده است.
هوش مصنوعی: من از همان آغاز تو را خورشیدی میدیدم که جهان را میسوزاند. امروز همه این را میبینند، ولی من آن را از همان روز نخست دیده بودم.
هوش مصنوعی: چشمت با غمزه و ناز به یاران مهربانی و انسانیت نشان میداد، اما من در همان غمزه تیری میدیدم که دل را میشکافد.
هوش مصنوعی: اکنون از دوری تو بدبخت و تیرهروز شدهام. کجا رفت آن خوشبختی که از بخت پیروزم خورشید چهرهات را میدیدم؟
هوش مصنوعی: خوشا آن شبنشینیها که در جمع زیبارویان بلندقامت، تو را مانند شمعی که مجلس را روشن میکند در صدر مجلس نشسته میدیدم.
هوش مصنوعی: اهلی میگوید از همان آغاز که مست چشم تو شدم، در آن چشم جادوگر نشانههای افسونگری را میدیدم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.