گرچه بی بختم و دور از رخ گلفام توام
شکر این بخت چگویم که در ایام توام
مرغ هرگز نپرد سوی من و من همه عمر
چشم در راه خبر گوش به پیغام توام
ساقیا تشنه لم سوز مرا عیب مکن
چکنم سوخته جرعه یی از جان توام
تو ملک خویی و با من سخن از لطف کنی
من خراب از ستم و کشته دشنام توام
نظری کن که گدای نظرم چون اهلی
نه چو کوته نظران در پی انعام توام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق، دور از معشوق و بیبهره از پیغام او، تنها به این دل خوش است که در روزگار او زندگی میکند و پیوسته چشم به راه خبری از اوست. او از تشنگی جرعهای از جام یار و از ستم و دشنامی مینالد که در پس سخنان نرم او پنهان است. در پایان، اهلی تنها یک نگاه از معشوق میخواهد و خود را از تنگنظرانی که در پی بخشش و عطا هستند جدا میکند.
هوش مصنوعی: هرچند بدبختم و از چهرهٔ گلگون تو دورم، نمیدانم چگونه شکر این بخت را بگویم که دستکم در روزگار تو زندگی میکنم.
هوش مصنوعی: هیچ پرنده و پیکآوری هرگز به سوی من نمیآید، ولی من همهٔ عمر چشم به راه خبری از تو و گوش به پیغام تو دارم.
هوش مصنوعی: ای ساقی، بر لب تشنه و سوزان من خرده مگیر؛ چارهای ندارم، زیرا در آرزوی جرعهای از جام تو میسوزم.
هوش مصنوعی: تو فرشتهخویی و با من از مهربانی سخن میگویی، اما من از ستم تو ویران شدهام و دشنام تو مرا کشته است. شاعر با این تقابل، از تفاوت گفتار نرم معشوق و رفتار ستمگرانهٔ او گله میکند.
هوش مصنوعی: اهلی میگوید: نگاهی به من بینداز، چون من گدای یک نگاه توام؛ مانند تنگنظران به دنبال بخشش و عطای تو نیستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.