چو شمع بیتو همه آه سوزناک شدم
گداختم ز غمت سوختم هلاک شدم
تو سرو نازی و من آن گیا که در قدمت
ز خاک رستم و هم در ره تو خاک شدم
ز بسکه سینه بناخن همی کنم از غم
ز چاک خرقه نگه کن که سینه چاک شدم
از آن شدست دلم جلوه گاه صورت تو
که همچو آینه از گرد تیره پاک شدم
بجز هلاک چو اهلی دوا ندارم هیچ
ز بسکه از غم عشق تو دردناک شدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج عشق مینالد و خود را همچون شمعی سوزان توصیف میکند که به خاطر معشوق در آتش غم سوخته است. او خود را به گلی تشبیه میکند که در پای سرو ناز عشقش پژمرده شده و در اثر اندوه، سینهاش چاکچاک است. ارتباط عمیق او با محبوب باعث شده که دلش به مانند آینهای زلال و پاک شود. در نهایت، شاعر ابراز میکند که جز هلاکت در عشق محبوب درمان دیگری ندارد و به شدت از درد و غم ناشی از این عشق رنج میبرد.
هوش مصنوعی: با روشنایی و گرمای وجودت همچون شمع ذوب شدم و دلم از غم تو میسوزد. به خاطر عشق و نبودنت، دچار درد و نابودی شدهام.
هوش مصنوعی: تو مانند سرو زیبا و باشکوهی هستی و من همان گیاهی هستم که زیر پای تو قرار دارد. من از خاک رستم و به احترام تو به خاک تبدیل شدم.
هوش مصنوعی: به خاطر غم و اندوهی که دارم، سینهام را با ناخن میزنم. به چاک خرقهام نگاه کن که چقدر دلشکستهام.
هوش مصنوعی: دل من به خاطر زیبایی تو مانند آینهای شده که از غبار و کدورت پاک شده است.
هوش مصنوعی: به جز ویرانی و نابودی، هیچ چیزی برایم نمانده است، چون از شدت غم عشق تو به شدت رنج میکشم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سحر ز میکده گریان و دردناک شدم
براه دوست فتادم چو اشک و خاک شدم
چراغ دیده ی من شمع روی ساقی بود
که زد بخرمنم آتش چنانکه پاک شدم
ز راه دختر رز برنخاستم چندان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.