در این بخش شعرهایی را فهرست کرده‌ایم که در آنها افضل‌الدین کرمانی مصرع یا بیتی از مهستی گنجوی را عیناً نقل قول کرده است:
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۸ - گفتار در ذکر سلطنت ملک محیی الدنیا و الدین طغرل‌شاه بن محمد بن ارسلان‌شاه بن کرمان‌شاه بن قاورد که پادشاه هشتم است از قاوردیان که در کرمان و عمان و فارس سلطنت کردند :: مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۳۵
افضل‌الدین کرمانی (بیت ۵): آسایش جان و راحت دل بودی - رفتی و هر آن چه با تو گفتم همه رفت
مهستی گنجوی (بیت ۲): آرام دل و مونس جانم بودی - رفتی و هر آنچه با تو گفتم همه رفت
در این بخش مجموعه شعرهایی از دو شاعر را که توأماً هموزن و همقافیه هستند در گروه‌های مجزا فهرست کرده‌ایم:
-
افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲:کردی ز جهان نظام عثمان کم و کاست - تا خود بنشینی اندر این ملکت راست
مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۴۰:در طاس فلک نقش قضا و قدر است - مشکل گرهیست خلق از این بیخبر است
مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۱۰:در طاس فلک نقش قضا و قدر است - مشکل گرهیست، خلق ازین بیخبر است
مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۳۶:آن کودک قصاب دکان می آراست - استاده بدند مردمان از چپ و راست
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۱۰:آن دلبر قصاب دکان می‌آراست - اِستاده بُدند مردمان از چپ و راست
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۱۳ - گفتار در رفتن اتابک محمد از بردسیر به جانب بم به خدمت ملک ارسلان و آمدن توران‌شاه با لشکر فارس و رفتن بهرام‌شاه به طرف خراسان و آمدن ملک ارسلان از بم و انهزام توران‌شاه و فارسیان:من می‌نکنم خصومت از راه مجاز - من ملک پدر به تیغ می‌جویم باز
مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۰۳:با لاله رخان باغ سرو از سر ناز - می‌کرد ز شرح قد خود قصه دراز
مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۰۴:از بس که کند زلف تو با روی تو ناز - بیم است که از رشک کنم کفر آغاز
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۹۷:از بس که کند زلف تو با روی تو ناز - بیم است که از رشک کنم کفر آغاز
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۹۸:با لاله‌رخان به باغ، سرو از سر ناز - می‌کرد ز شرح غم تو قصه دراز
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۹۹:هر عشوه که داد با من آن مایهٔ ناز - گفتم: بکشم، رواست، از روی نیاز
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۱۶ - گفتار در ذکر مصالحه ملک ارسلان و بهرام‌شاه و تسلیم دارالملک گواشیر به ملک ارسلان و رفتن بهرام‌شاه به جانب دارالملک بم و جدا شدن اتابک موید الدین ریحان از بهرام‌شاه و رفتن به یزد و مقیم شدن در آنجا:گر در اجلم مساهلت خواهد بود - روشن کنم این دیده به دیدار تو زود
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۲۸ - گفتار در آمدن ملک ارسلان به در بردسیر و فروگذاشتن اتابک ایبک و در شدن به شهر و رفتن ایبک از در بردسیر به جانب بم:چون دید مرا بسی بزرگی فرمود - من نیز به پای او در افتادم زود
مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۴۹:گفتم می خوشگوار پیش آور زود - گفتا شب آدینه نخواهی آسود
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۲۱ - گفتار در ذکر رفتن اتابک محمد به خدمت ملک بهرام‌شاه به دارالملک بم و آوردن او به دارالملک بردسیر:زاین طایفه کار ما نخواهد شد راست - تا چند از این نشست، باید برخاست
مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۱۲:در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست - آنرا نه بدایت نه نهایت پیداست
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۲۶ - گفتار در آمدن ملک ارسلان از یزد با اتابک یزد به دارالملک بردسیر و عزم جیرفت کردن و مانع شدن ایبک دراز، دخول ملک را با اتابک یزد و مراجعت اتابک و رفتن ملک به میان حشم کرمان:مجلس خالی و یار سرمست به دست - انصاف دهد که جای هر شادی هست
مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۷:چون دلبر من به نزد فصّاد نشست - فصّاد سبک دست سبک دستش بست
مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۲۴:آن کودک نعلبند داس اندر دست - چون نعل بر اسب بست از پای نشست
مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۲۷:آتش‌روئی پریر در ما پیوست - دی آب رخم ببرد و عهدم بشکست
مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۷:چون نیست ز هرچه هست جز باد به دست - چون هست ز هرچه نیست نقصان و شکست
مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۲۹:چون دلبر من بنزد فصّاد نشست - فصّاد سبک بجست و دستش دربست
مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۳۵:آتش چو زدی پریر، در ما پیوست - دی آب رخم ببرد و عهدم بشکست
مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۳۷:آن کودک نعلبند و داس اندر دست - چون نعل بر اسب بست از پای نشست
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۲۱:هان ای پسر رواس اینک سه دُرُست - بستان و مرا پاچه ده از دست، نخست
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۲۲:چون دلبر من به نزد فصاد نشست - فصاد سبکدست سبک دستش بست
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۲۳:دوش از سر پای یار با ما بنشست - باز از سر دست عهدم امروز شکست
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۲۴:تُرکم سوی آماجگه آمد سرمست - وز چهرهٔ خود تیر و کمان اندر دست
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۲۵:دوشم بگرفت آن نگار سرمست - کز دست من دلشده نتوانی جَست
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۲۶:در دست، به پای خویش آمد سرمست - وز بی‌سر و پائیّ من از دست بجست
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۲۷:آتش‌رویی پریر در ما پیوست - دی آب رخم ببُرد و عهدم بشکست
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۲۸:دی وقت سحر بلبل شوریدهٔ مست - می‌آمد و بهر مژده جان بر کف دست
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۴۷ - گفتار در رفتن محمدشاه به جانب بم و اراده غدر کردن با سابق علی و به هزیمت به گواشیر عود نمودن:اکنون که درآمدی و بنشستی خوش - بگشا کمر و کله بنه موزه بکش
مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۱۰۲:بنگر تو بدان بنفشه‌زار دلکش - چون کبریت است گرفته [اندر] آتش