گریه تلخ من از خنده آن لب نگرید
تشنه لب مردن من زان چه غبغب نگرید
اشکم از عکس لبش باده صفت رنگین شد
ساغر چشمم ازین باده لبالب نگرید
باده خون جگر و نقل غم و سینه کباب
بهر عیشم همه اسباب مرتب نگرید
سوختم زآتش هجران وی اینک صد داغ
همچو تبخاله مرا بر دل ازان تب نگرید
چون سواره رود آن ماه به هر گام او را
صد سر افتاده به زیر سم مرکب نگرید
خفته آن تازه جوان در تتق عزت و ناز
بر در او سر پیران مقرب نگرید
بهر نظاره آن مه چو رود لوح به کف
صف زده اهل نظر در ره مکتب نگرید
حسن رخساره به جا خاست خطش گرد عذار
روز نارفته هنوز آمدن شب نگرید
تا زند جامی غمدیده رقم شرح فراق
دود دل با نم مژگانش مرکب نگرید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل با ردیف «نگرید» از دیگران میخواهد حال او را ببینند: گریهٔ تلخ، اشک خونین و بزمی که شرابش خون جگر و کبابش سینهٔ سوخته است. سپس به جلوههای معشوقِ نوجوان میپردازد: سرهایی که زیر سم اسبش افتاده، پیرانی که بر در او سر نهادهاند و اهل نظر که در راه مکتب به تماشایش صف کشیدهاند. در پایان، دمیدن خط بر گونهٔ او را به آمدن شب پیش از پایان روز تشبیه میکند و جامی شرح فراق را با مرکبی از دود دل و اشک مینویسد.
هوش مصنوعی: ببینید که خندهٔ آن لب مرا به گریهٔ تلخ انداخته است. ببینید که من کنار چاه زنخدان او با لب تشنه میمیرم؛ یعنی معشوق نزدیک است اما بهرهای از او ندارم.
هوش مصنوعی: اشک من از بازتاب لب سرخ او مانند شراب رنگین شده است. ببینید که جام چشمم از این شراب لبالب پر است.
هوش مصنوعی: شرابم خون جگر است، نقل و مزهام غم و کبابم سینهٔ سوخته. ببینید که همهٔ وسایل بزم و خوشی من فراهم است! این سخن به طنز گفته شده و مقصود رنج عاشق است.
هوش مصنوعی: از آتش جدایی او سوختم. اکنون ببینید که از آن تب، صد داغ مانند تبخال بر دلم نشسته است.
هوش مصنوعی: وقتی آن معشوق ماهرو سواره میرود، ببینید که در هر گامش صد سر عاشق زیر سم اسبش افتاده است.
هوش مصنوعی: آن جوان تازهرو در پردهٔ عزت و ناز خفته است. ببینید که پیران مقرب و بزرگ سر بر آستان در او نهادهاند.
هوش مصنوعی: وقتی آن ماهرو لوح در دست به مکتب میرود، ببینید که اهل نظر برای تماشای او در راه مکتب صف کشیدهاند.
هوش مصنوعی: هنوز زیبایی چهرهاش برجاست که موی تازهرسته (خط) گرداگرد گونهاش برآمده است. ببینید که روز به پایان نرسیده، شب فرا میرسد؛ یعنی سیاهی خط بر روشنی چهره چیره میشود.
هوش مصنوعی: جامی غمدیده میخواهد شرح جدایی را بنویسد. ببینید که دود دل او با اشک مژگانش درآمیخته و مرکب این نوشتن شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر رخ همچو مهش طره چون شب نگرید
انگبین در لب شیرینش لبالب نگرید
چشم بسته مگشایید مگر بر رویش
آن زمان کش مه نو در ته غبغب نگرید
پیش محراب دو ابروش که طاق است به حسن
[...]
صف شکن ترک مرا بر سر مرکب نگرید
صف مژگان به خونریز مرتّب نگرید
ای غریبان، به فریب نگهش دل مدهید
خلق شهری همه در ناله یارب نگرید
تا ز آزادی آن طفل رساند خبری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.